Του Κώστα Πάντζιου
Η ανθρωπότητα ξαναμπήκε για τα καλά στον ίλιγγο του Ψυχρού Πολέμου, με κορυφαία μέχρι στιγμής ενέργεια, την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Μέσα σε λίγες μέρες, έχουμε εξελίξεις πρωτοφανείς σε Ανατολή και Δύση, με πιο εντυπωσιακή την παρουσία της Ρωσίας στην Ανατολική Ουκρανία, μέσω της ανεξαρτησίας του Ντονέτσκ και του Ντονμπάς. Με απλά λόγια, ο Πρόεδρος της Ρωσίας κ. Βλαντιμίρ Πούτιν, καθιστά πλέον ρωσικό έδαφος την εν λόγω μεγάλη περιοχή. Και έτσι, κάθε επίθεση των Δυτικών σ’ αυτήν, θα αποτελεί εχθρική ενέργεια στην ίδια τη Ρωσία. Και όλα αυτά, έγιναν με γρηγοράδα και ευρηματικότητα, που κανείς δεν την είχε προβλέψει.
Όσον αφορά τη Δύση, σημειώνονται μέχρι στιγμής εντυπωσιακά πράγματα, π.χ. η Γερμανία, με τον Καγκελάρι κ. Όλαφ Σολτς,. Ανατρέπει μια πολιτική δεκαετιών απέναντι στη Ρωσία, που όπως γνωρίζουμε, ήταν τόσο ανεκτική, ώστε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σκανδαλωδώς φιλοσρωσική, αναγγέλ-λοντας πριν λίγες μέρες ανεπανάληπτης δριμύτητας οικονομικές κυρώσεις. Και όλα αυτά κατά της Ρωσίας, από την οποία προμηθεύεται το 40% των ενεργειακών της αναγκών. Απίστευτο!!!
Είναι όμως απίστευτο ή μήπως, τελικά, ήταν αναμενόμενο; Μήπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, διά της Γερμανίας πάντα, μπαίνει σε μια νέα φάση πολιτικής αξιολόγησης της Ευρώπης των συμβαινόντων στον πλανήτη; Θα δούμε.
Όμως, όπως είναι φυσικό, τα μάτια όλων των Ευρωπαίων είναι στραμμένα στην ηγέτιδα δύναμη του Δυτικού Κόσμου, τις ΗΠΑ. Επί Ντ. Τραμπ, οι ΗΠΑ ήσαν σχεδόν απούσες από τις διεθνείς εξελίξεις. Εδώ και ένα χρόνο, με τον νέο Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, άρχισε να έχει δυνατή παρουσία στο παγκόσμιο παιχνίδι, αλλά μάλλον άτσαλα: Συμφωνία με Αυστραλία, ερήμην της Γαλλίας, έξοδος από το Αφγανιστάν, πάλι ασυνεννόητα, ένταση με Ρωσία, σε συνεννόηση αυτή τη φορά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά δυστυχώς, με ενδείξεις ότι υπάρχουν κενά στον προγραμματισμό, καθώς και έλλειψη φαντασίας και ευρηματικότητας, απέναντι σε έναν αντίπαλο, που έχει αποδείξει ότι έχει ταλέντο στο πολιτικό ζατρίκιο. Π.χ. έχουν περάσει ήδη 5 μέρες από την αναγγελία της ανεξαρτητοποίησης των επίμαχων περιοχών στην Ανατολική Ουκρανία και η μόνη αντίδραση που έχει ανακοινωθεί από τις ΗΠΑ< είναι η επιβολή στη Ρωσία οικονομικών κυρώσεων, οδυνηρών πράγματι, αλλά αναμενόμενων από τον Πρόεδρο της Ρωσίας, ο οποίος κάθε μέρα εισπράττει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ από την αύξηση της τιμής των υγρών καυσίμων, από τις τσέπες των καταναλωτών της Ε.Ε. και όχι μόνον.
Κάποιος θα παρατηρήσει: Οι ΗΠΑ, με τους χειρισμούς της, μπορεί να διευρύ-νει την κύκλωση της Ρωσίας με το ΝΑΤΟ και από την πλευρά της Ουκρανίας, εξαιτίας της παρουσίας ρωσικών στρατευμάτων μέσα στην Ανατολική Ουκρανία, δηλαδή να δημιουργήσει μία νέα εστία αναταραχής, τις συνέπειες της οποίας θα πληρώνουν κάθε μέρα οι πολίτες των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πολιτική όχι και τόσο έξυπνη, κατά την άποψη πολλών πολιτικών παρατηρη-τών, αφού θα πλήττει την αμυντική συνεκτικότητα του Δυτικού Κόσμου. Και πάντως, δεν είναι έξυπνο να δοκιμάζεται η αντοχή της Ευρώπης από τις ΗΠΑ, αφού η Γηραιά Ήπειρος αποτελεί το ισχυρό «προγεφύρωμα» της Δύσης απέναντι στον Ανατολικό Δεσποτισμό. Θα δούμε…
Πάντως, η εισβολή αλλάζει τα πάντα. Στο χέρι του κ. Τζο Μπάιντεν είναι να συσπειρώσει τη Δύση, με αιχμή του δόρατός της την Ευρώπη. Και όχι μόνο να την βλέπει ως το θύμα των όποιων επιλογών του.
