Του Κώστα Πάντζιου
Η ματαίωση του δεύτερου debate στην προεκλογική εκστρατεία για την Προεδρία των ΗΠΑ, αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα στο οικοδόμημα της αξιοπι-στίας μιας δημοκρατίας, η οποία, όχι άδικα, προσφέρονταν ως παγκόσμιο παράδειγμα προς μίμηση για πολλά πράγματα, με πρώτο και κύριο τους απαράβατους κανόνες λειτουργίας του πολιτεύματος. Οι κανόνες αυτοί ήταν η τήρηση των δημοκρατικών κανόνων, το αδιάβλητο της εκλογικής διαδικα-σίας, ο ανοικτός διάλογος των υποψηφίων, το ήθος και το ύφος τους και η προσήλωσή τους στο ύψιστο αγαθό, που ήταν πάντοτε η ενότητα του αμερι-κανικού έθνους. Κι ενώ χρειάστηκαν αιώνες για να επιτευχθούν αυτά τα πλεονεκτήματα, χρειάστηκε μόλις μία τετραετία διακυβέρνησης Τραμπ, για να υπονομευτούν και ενίοτε αρκετά από αυτά να ακυρωθούν, από έναν Πρόεδρο που φανερά, ούτε τα πίστεψε ποτέ, ούτε και ενδιαφέρεται να τα προστατεύσει, όπως ορίζει το πνεύμα και το γράμμα του αμερικανικού συντάγματος.
Θα είναι μέγα το έργο των ιστορικών του μέλλοντος, για να αποτυπώσουν απλώς τη ζημιά που έχει κάνει στις ΗΠΑ και στον Δυτικό Κόσμο η εν λόγω προεδρική θητεία, η χειρότερη μακράν οιασδήποτε άλλης στην ιστορία των ΗΠΑ. Πρόκειται για απίστευτη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τον κ. Ντ. Τραμπ, με επιλογές που χειροτέρεψαν τη ζωή του μέσου Αμερικανού πολίτη, καθώς και του πολίτη του Δυτικού Κόσμου, από την απουσία ή την στρεβλή συνεργασία της αμερικανικής υπερδύναμης, ιδίως σε σχέση με τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτά απλώς εμείς τα επαναλαμβάνουμε, παρακολουθώντας την ειδησεογρα-φία και τις αναλύσεις έγκυρων πολιτικών αναλυτών, τώρα που το δράμα φτάνει στο τέλος του, αφού σε λιγότερο από ένα μήνα οι ψηφοφόροι θα αποφασίσουν για το μέλλον των ΗΠΑ, αλλά και του ίδιου του πλανήτη. Εν τω μεταξύ, για πρώτη φορά στις ΗΠΑ δεν είναι ξεκαθαρισμένο αν ο Πρόεδρος νοσεί και πόσο από τον COVID-19. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι ο Πρόε-δρος έχει ανοσία στον κορωνοϊό, έναντι του αντιπάλου του, κατά δήλωση του ιδίου. Για πρώτη φορά, μάλλον ματαιώνεται και η δεύτερη και η τρίτη διαδι-κασία debate, ο Πρόεδρος προβάλλεται ως νικητής του κορωνοϊού, όχι λιγότερο και της μάσκας, αλλά το ακόμη χειρότερο και πρωτοφανές για τις ΗΠΑ, αμφισβητείται η γνησιότητα του εκλογικού αποτελέσματος, πριν διεξαχθεί η εκλογή, με την έγερση εκ μέρους του Προέδρου ερωτημάτων, π.χ. για την εγκυρότητα της Ταχυδρομικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ.
Κάποιος θα πει: Εντάξει, δημοσκοπικά οι Ρεπουμπλικάνοι χάνουν με 10 βαθμούς διαφορά. Και πάντα, κατά τους δημοσκόπους, αναστροφή του προβαδίσματος 20 μέρες πριν την εκλογή, μάλλον δεν γίνεται. Και έτσι, ο κ. Τζο Μπάιντεν θα μπορέσει να διορθώσει τις ζημιές που έγιναν αυτά τα 4 χρόνια, αλλά πώς; Πώς είναι δυνατόν να αποκατασταθεί η ανύπαρκτη επί 4 χρόνια επαφή των ΗΠΑ με την Ευρωπαϊκή Ένωση (εννοούμε πολιτική και θεσμική επαφή). Πώς θα αντιμετωπιστεί π.χ. η διείσδυση της Κίνας στην Ευρώπη (έχει ήδη καταστεί ο πρώτος εμπορικός της εταίρος), πώς θα αντι-μετωπιστεί η συμφωνία-μαμούθ της Κίνας με το Ιράν, ύψους 400 δισεκατομ-μυρίων δολαρίων, έναντι παροχής πετρελαίου για 25 χρόνια, τί θα γίνει με τη Ρωσία του κ. Βλ. Πούτιν, που μετά από 1.500 χρόνια έχει βάσεις στη Μεσόγειο, κλπ. Ποιος θα μπορέσει να αποκαταστήσει την Διατλαντική σχέση ΗΠΑ – Βρετανίας, όταν επί 4 χρόνια οι κυβερνώντες στις ΗΠΑ απαξιούσαν να πληροφορηθούν καν τα συμβαίνοντα μετά το Brexit;
Κι ας γυρίσουμε στα δικά μας, εννοούμε τα ευρωπαϊκά. Μέσα από αυτόν το χαμό της ανεκδιήγητης προεδρίας Τραμπ, όσο κι αν είναι πικρό, ίσως να είναι χρήσιμο για το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου, να μην εφησυχάσουν οι ηγέτες της από την εκλογή του Τζο Μπάιντεν. Αντίθετα, είναι επιβεβλημένο να κάνουν όσες Συναντήσεις Κορυφής χρειαστούν για να αποκτήσει η Ευρώπη κοινή πολιτική Εξωτερικών και Άμυνας. Δηλαδή η Ε.Ε. να καταστεί γρήγορα πολιτική ένωση. Άλλωστε, μην ξεχνάμε, τον 20ο αιώνα έγινε το θαύμα της ΕΟΚ και της Ε.Ε. Είναι καιρός πλέον στις αρχές του 21ου αιώνα να γίνει το τρίτο θαύμα, το φοβερό άλμα της Ευρώπης προς το μέλλον, καθώς θα μπορεί να λειτουργήσει πια ως πολιτική ένωση ομόσπονδων κρατών-μελών.
