Η Κύπρος βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σοβαρότερη κρίση μετά το 1974, καθώς η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, προχωρώντας στην υλοποίηση των σχεδιασμών της στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Εκείνο όμως που εγείρει μεγαλύτερη ανησυχία είναι οι χειρισμοί της πλευράς μας. «Περισσότερο φοβάμαι τα δικά μας λάθη, παρά τα σχέδια των εχθρών μας», είχε αποφανθεί ο Περικλής στον Επιτάφιο.
Δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, παραμένει δυστυχώς τραγικά επίκαιρος, καθώς οι περισσότερες απώλειες, που έχουμε υποστεί διαχρονικά, οφείλονται κατά κόρον στις ηγεσίες Κύπρου και Ελλάδας και στον τρόπο αντιμετώπισης των εθνικών ζητημάτων. Άλλωστε, για μια ακόμη φορά, αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος ότι δεν έγιναν σοβαρές αποτρεπτικές ενέργειες, με αποτέλεσμα Αθήνα και Λευκωσία να καλούνται τώρα να διαχειριστούν τα τετελεσμένα που δημιουργεί η Άγκυρα.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η τουρκική πλευρά δεν είχε αποκρύψει οτιδήποτε, καθώς είχε εξαγγείλει πανηγυρικά τις επιδιώξεις της, τις οποίες τώρα υλοποιεί με την ισχύ των όπλων. Προετοιμάζεται συστηματικά εδώ και χρόνια, ενισχύει το οπλοστάσιο της, ενώ έχει κάνει σαφές πως δεν πρόκειται να μείνει έξω από το ενεργειακό παίγνιο και τον πλούτο της περιοχής. Εκμεταλλευόμενη μάλιστα τη ρευστή δομή του πολυπολικού διεθνούς συστήματος, προβαίνει κατά διαστήματα, όπως και τώρα, σε διάφορες ενέργειες επίδειξης της ισχύος της.
Από την άλλη, η Κύπρος, ενώ βρίσκεται υπό κατοχή και υπό τη διαρκή απειλή της Άγκυρας, δεν έχει φροντίσει, εδώ και τόσα χρόνια, να σχεδιάσει και να ακολουθήσει μια αξιόπιστη αποτρεπτική στρατηγική, ενώ καταφεύγει στο δόγμα του κατευνασμού, καταλήγοντας πολλές φορές σε επικίνδυνες ατραπούς. Εδώ και σαράντα πέντε χρόνια, πραγματοποιούμε ατελείωτους γύρους διακοινοτικών συνομιλίων, στο πλαίσιο των οποίων σταδιακά υποβαθμίσαμε τη διάσταση της κατοχής, η οποία αποτελεί τον πυρήνα του προβλήματος. Στο πνεύμα αυτό, αναπτύχθηκε από μερικούς στην πλευρά μας η προσέγγιση ότι δεν πρέπει να προχωρούμε σε εξοπλισμούς για να μη διαταράξουμε το κλίμα των συνομιλιών.
Το αποτέλεσμα είναι η Κύπρος να μην έχει αναπτύξει, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, μια αξιόπιστη στρατιωτική δύναμη, η οποία είναι απαραίτητη για την επίτευξη αποτελεσμάτων σε πολιτικό και διπλωματικό πεδίο, και ειδικότερα για τη σύναψη αμυντικών συμμαχιών. Και ενώ οι πολίτες φορολογούνταν για το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης, το χρηματικό πόσο των 3,5 δισ., προτιμήσαμε να το σπαταλήσουμε για την καταβολή μισθών δημοσίων υπαλλήλων, κοινωνικών επιδομάτων, επιδοτήσεων και για την αγορά αναλωσίμων. Ταυτόχρονα ιδεοληψίες σε Ελλάδα και Κύπρο φρόντισαν να «απενεργοποιήσουν» το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, ενώ αργότερα, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, παρουσιάσαμε τις συνεργασίες, στις οποίες συμμετέχουμε τα τελευταία χρόνια, ως αμυντικές συμμαχίες.
Ακόμη εναποθέσαμε μεγάλες ελπίδες στην επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ προς την Τουρκία, την ώρα που η Άγκυρα έχει εγκαταλείψει την ευρωπαική προοπτική της, ενώ μεταξύ των δύο υφίσταται μια σημαντική σχέση οικονομικής και εμπορικής εξάρτησης. Χωρίς να υποβαθμίζουμε επ΄ουδενί τη σημασία των πρόσφατων μέτρων, που αποφάσισε η ΕΕ να επιβάλει εναντίον της Άγκυρας, εντούτοις δεν μπορεί να παραβλέπεται ότι προς το παρόν δεν είναι ικανοποιητικά, καθώς δεν δημιουργούν τέτοιο κόστος στην τελευταία, που να είναι μεγαλύτερο από το όφελος των παράνομων ενεργειών της.
Απόρροια όλων αυτών είναι η Κύπρος να βρεθεί περικυκλωμένη από θαλάσσης και την ώρα της περικύκλωσης η Τουρκία να παραδώσει την πρόταση της παράδοσης, «διά στόματος» του Μουσταφά Ακιντζί. Από πλευράς της η Λευκωσία κατέφυγε στην πεπατημένη –πλην αναποτελεσματική– οδό της αποστολής επιστολών στον ΟΗΕ, διαμηνύοντας πως είναι έτοιμη για επανέναρξη των συνομιλιών.
Αυτή τη φορά όμως η Κύπρος θα συρθεί σε συνομιλίες με το Φυσικό Αέριο να είναι πολύ δύσκολο να μη συζητηθεί για σκοπούς αποκλιμάκωσης και την Άγκυρα να αξιώνει τον «δίκαιο διαμοιρασμό του». Αναμένουμε να δούμε και ποια θα είναι η στάση της Αθήνας. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι αυτή τη φορά δεν θα βρίσκεται στο τιμόνι του ελληνικού ΥΠΕΞ ο αποφασιστικός Νίκος Κοτζιάς. Ελπίζουμε ο Νίκος Δένδιας να ακολουθήσει την πορεία του και να κτίσει σε αυτά που έχει οικοδομήσει.
Καταληκτικά να αναφέρουμε ότι η στάση των μεγάλων δυνάμεων και ειδικότερα των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας και οι εξελίξεις γύρω από ζητήματα στην περιοχή, όπως η κρίση με το Ιράν, η διαχείριση των S-400 από Τουρκία και η κατάσταση στη Συρία, δύνανται –ως ένα βαθμό– να επηρεάσουν και το κυπριακό ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση δε σηκώνει βεβιασμένες κινήσεις πανικού, αλλά σωστά μελετημένες ενέργειες και πρωτοβουλίες. Ακόμη και τώρα, ας προλάβουμε τα χειρότερα!
kouroushi@phileleftheros.com
Πηγή : ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΥΠΡΟΥ
