Όσα συνέβησαν στις ΗΠΑ επί μία τετραετία, αλλά και την τελευταία εβδομά-δα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν το αντικείμενο μελέτης δεκάδων επιστη-μόνων της πολιτικής. Της κοινωνιολογίας και της ψυχολογίας. Επομένως, είναι άχαρο το έργο και αλυσιτελές για έναν δημοσιογράφο, να συνοψίσει σ’ ένα άρθρο του τόσα πολλά πράγματα και φαινόμενα. Ούτε καν να τα θίξει, ούτε καν α τους δώσει τίτλο.
Χωρίς, λοιπόν, να έχουμε –ούτε καν– τις ικανότητες του απερχομένου Προέδρου, ώστε να μπορούμε σε «επιστημονική» βάση, να μιλάμε περί παντός του επιστητού, θα κάνουμε κάποιες αναφορές μέσα στα στενά όρια του χώρου ενός σημειώματος. Πρώτον, οι ΗΠΑ βγαίνουν τραυματισμένες από αυτή την τετραετή περιπέτεια, που σημαίνει καταγεγραμμένο πλέον διχασμό στο εσωτερικό, καθώς και πολύ σοβαρή υποβάθμιση του κύρους και της ισχύος της στο εξωτερικό. Δεύτερον, χρειάστηκαν μόνο τέσσερα χρόνια για να καταρρακωθούν αξίες πολιτικές και ηθικές, εν γένει, που πάνω από 200 χρόνια αποτέλεσαν τη βάση του μεγαλείου αυτής της χώρας – ηπείρου. Τρίτον, με την σχεδόν παντελή απουσία των ΗΠΑ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και την περίπου εχθρότητα της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη, δημιουργήθηκαν οι πλέον ευνοϊκές προϋποθέσεις, ώστε να προβλέ-πεται ταχύτατη άνοδος της επιρροής της Κίνας στις εξελίξεις του πλανήτη, καθώς και της ιδανικής ευκαιρίας για τη Ρωσία να παίξει σημαντικότατο γεω-πολιτικό ρόλο στην Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο. Και να σκεφθεί κανείς ότι και λίγο πριν από τον κ. Τραμπ, επί Μπαράκ Ομπάμα, έχει αρχίσει η λανθασμένη αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από τους χώρους που προαναφέραμε, γιατί το παγκόσμιο πολιτικό παιχνίδι θα γινόταν στο τρίγωνο Κίνα – Ρωσία – Ινδία, κάτι το οποίο πράγματι γίνεται εδώ και τέσσερα χρόνια, με την Αμερική όμως εκτός παιχνιδιού! Τέταρτον, με την αδιάφορη στάση των ΗΠΑ στα τεκταινόμενα στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο, με την απουσία της δηλαδή, δημιουργείται ένα κενό προς κάλυψη γεωπολιτική από την ανταγω-νίστρια μεγάλη δύναμη, ενώ οι ΗΠΑ χάνουν το απαραίτητο πολλών χρήσεων προγεφύρωμα απέναντι στους αντιπάλους του προαναφερθέντος «τριγώ-νου».
Κατόπιν αυτών, με βάση την ιστορική αρχή ότι τώρα είναι και αυτό ιστορία, οι ΗΠΑ του κ. Ντ. Τραμπ χρειάζονται γενική αναπροσαρμογή στόχων και ενεργειών σε ταχύτατο χρόνο, από τον πολύπειρο, δυναμικό και ενωτικό νέο Πρόεδρο, τον κ. Τζο Μπάιντεν, μια προσπάθεια που δεν προδιαγράφεται καθόλου εύκολη. Και αυτό γιατί, όπως πάλι διδάσκει η Ιστορία, είναι πάρα πολύ δύσκολο να ανανεωθεί μια χώρα, όπου οι μισοί περίπου ψηφοφόροι της, ψήφισαν δύο φορές έναν ανερμάτιστο, ξενοφοβικό, λαϊκιστή και διχαστικό για Πρόεδρο. Με απλά λόγια δηλαδή, η ζημιά που έχει γίνει στα «πιστεύω», στους ηθικούς κώδικες, στις φιλοδοξίες, στον κοσμοπολίτικο ρόλο και στο προφίλ της ηγέτιδας δύναμης του Δυτικού Κόσμου, από την αλλαγή του ίδιου του ψυχισμού των 71 εκατομμυρίων Αμερικανών πολιτών, δεν βοηθάει και πολύ στην όλη προσπάθεια.
Μπορεί όμως και να εξελιχθούν τα πράγματα εντελώς διαφορετικά. Επί παραδείγματι, να ανατρέψει γρήγορα την κατάσταση, ο αναμφισβήτητος και τεκμηριωμένος δυναμισμός του Αμερικανού πολίτη, μπορεί να εμπνεύσει ο όχι μόνο δημοκρατικός, αλλά και δημοκράτης, μετριοπαθής και ενωτικός νέος Πρόεδρος. Μπορεί να γίνουν γρήγορα μεταβολές που δεν τις «πιάνου-με» αυτή τη στιγμή, όταν ο κ. Τζο Μπάιντεν θα έλθει σε επαφή με την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρώπης των 420 εκατομμυρίων πολιτών, με το γεωπολιτικό βάρος που απλά δεν έλαβε υπ’ όψη και σνομπάρισε ο απομονωτικός απερχόμενος Πρόεδρος.
Άλλωστε, η πολιτισμένη ανθρωπότητα πήγε μπροστά με αντιθέσεις, αυτοπε-ποίθηση και ελπίδα. Με τους λαούς να γυρίζουν γρήγορα στον δημοκρατικό τρόπο ζωής, όταν, ιδίως, έχουν ως ηγέτες ανθρώπους που πιστεύουν στα ιδανικά της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, του ήθους, της αλήθειας και της γνώσης που ευτυχώς, είναι προσόντα που έχει καταγράψει η πορεία του κ. Τζο Μπάιντεν, τιμώντας τα αξιώματα που του έχουν εμπιστευθεί οι Αμερικα-νοί, κατά τα 40 χρόνια της δημόσιας ζωής του.
Και τέλος, κάτι για τον δοκιμασμένο από παλιά φιλελληνισμό του νέου Προέ-δρου των ΗΠΑ. Το ότι είναι κάποιος φιλέλληνας, έχει να κάνει με τα γνώση, τη δημοκρατική ευαισθησία, τον ανθρωπισμό και την πίστη στη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Αυτές οι αξίες κυριάρχησαν, με δυσκολίες μερικές φορές, ανάμεσα στις δύο χώρες. Εμείς πιστεύουμε ότι η παράδοση αυτή θα συνεχιστεί με τον νέο Πρόεδρο, στον οποίον ευχόμαστε, με την ευκαιρία, καλή επιτυχία.
