Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Εν μέσω των τουρκικών απειλών σε βάρος της χώρας μας και των θετικών δηλώσεων από Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες, η Βουλή των Ελλήνων με 261 ψήφους εξέλεξε, δύο σχεδόν μήνες πριν από τη λήξη της θητείας του Προκόπη Παυλόπουλου, με μια ομοψυχία που σπάνια βλέπουμε, την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, ως νέα Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την επόμενη πενταετία.
Η όγδοη ΠτΔ από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, είναι η πρώτη γένους θηλυκού, κάτι που επισημάνθηκε θετικά, από τους συμμετέχοντες στην διαδικασία αυτής της εκλογής.
Βεβαίως, όπως έχει ήδη επισημανθεί ο Ανώτατος Πολιτειακός Παράγοντας της χώρας μας, δεν έχει με βάση το Σύνταγμά, εκτελεστικές αρμοδιότητες.
Πράγμα που σημαίνει ότι επί της ουσίας, συμβολίζει την ενότητα του Έθνους και με αυτή την έννοια, παρά την δυνατότητα που παρέχει η πρόσφατη αναθεώρηση του Συντάγματος για εκλογή με 151 ψήφους στην τέταρτη ψηφοφορία, εν τούτοις ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πρότεινε πρόσωπο, που έτυχε ευρύτερης αποδοχής, τόσο από τον Σύριζα όσο και από το Κίνημα Αλλαγής.
Όμως με βάση τις ισχύουσες θεσμικές προβλέψεις του Συντάγματος, το πρόσωπο που συγκεντρώνει όλες τις εκτελεστικές εξουσίες, είναι αυτό του Πρωθυπουργού. Με αυτή την έννοια τίθεται πλέον επί τάπητος μια συζήτηση που έχει να κάνει με το αν θα ήταν σκόπιμο στις μέρες μας, η Προεδρευόμενη Δημοκρατία να εξελιχθεί στο σύντομο μέλλον σε Προεδρική.
Αυτό σημαίνει στην πράξη, ότι ο ρόλος του Προέδρου και του Πρωθυπουργού θα συγκεντρώνεται σε ένα πρόσωπο, που θα διορίζει όπως και σήμερα, το υπουργικό Συμβούλιο.
Είναι γνωστό ότι η ακινησία που παρατηρείται στην Ελλάδα, απέναντι σε κάθε νέα ιδέα, που ήδη έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε πολλές χώρες, αντιμετωπίζεται με καχυποψία, μια και εδώ ισχύει το «μη μου τους κύκλους τάραττε».
Ο ΠτΔ στη χώρα μας, χωρίς εκτελεστικές αρμοδιότητες, ανέλαβε το ρόλο του κληρονομικού Ανώτατου Άρχοντα, με σκοπό να υποκαταστήσει τον αποτυχημένο Βασιλικό θεσμό.
Όμως στις μέρες, μας οι Ανεξάρτητες Αρχές, η Δικαιοσύνη και άλλοι θεσμοί, όπως η Νομοθετική Εξουσία, σε συνδυασμό με την ίδρυση ενός Συνταγματικού Δικαστηρίου και μιας ολιγομελούς Γερουσίας, μπορούν να λειτουργήσουν ως αντίβαρα στην λειτουργία της Προεδρικής Δημοκρατίας.
Βεβαίως το σημερινό Αντιπροσωπευτικό Σύστημα παρουσιάζει πολλές ατέλειες. Κι αυτές μπορούν να περιοριστούν αν ισχύσουν δύο θητείες, για όλα τα αιρετά αξιώματα. Αυτό, ισχύει σήμερα μόνο για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Παράλληλα θα πρέπει να αποδοθούν περισσότερες αρμοδιότητες και σαφώς προσδιορισμένες, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Πρώτου και Δευτέρου Βαθμού. Η κεντρική Διοίκηση οφείλει να περιοριστεί στο ρόλο του Επιτελικού κράτους.
Αν λειτουργήσει, όπως μας υπόσχονται σύντομα το ψηφιακό κράτος και αν τα υπουργεία για λόγους αποκέντρωσης αλλά και συμβολικούς, μετακινηθούν έξω από το κέντρο της πόλης θα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε ένα σύγχρονο κράτος.
Ένα σύστημα Προεδρικής Δημοκρατίας με απευθείας εκλογή από τον λαό του επικεφαλής της Εκτελεστικής Εξουσίας, εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα και εξάντληση της θητείας χωρίς να μεσολαβούν σε μικρότερο χρόνο εκλογικές αναμετρήσεις.
Εξασφαλίζει την ταχύτερη λήψη αποφάσεων, περιορίζει τον κομματισμό, που γίνεται οξύτερος μια και απουσιάζουν αξιοκρατικές επιλογές και εσωκομματική δημοκρατική οργάνωση των κομμάτων.
Το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση τελεί υπό διαρκή Κοινοβουλευτικό Έλεγχο, αποδεικνύεται στην πράξη αδύναμο, με βάση τα ελληνικά δεδομένα, αλλά και το επιχείρημα, ότι η Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία ευνοεί την συνεννόηση μεταξύ διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων, μια και στην πράξη δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Στην εποχή μας ο ρόλος του επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας είναι ιδιαίτερα απαιτητικός, μια επιβάλει ταχύτερη λήψη αποφάσεων. Ένα σύστημα της Προεδρικής Δημοκρατίας, μοιάζει αποδοτικότερο για τη χώρα μας, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε…
