Του Κώστα Πάντζιου
Όπως εξελίσσεται η κατάσταση με την πανδημία του κορωνοϊού, δεν είναι και ιδιαίτερα τολμηρό να πούμε ότι μάλλον γρήγορα, η υγειονομική πλευρά της κρίσης θα αντιμετωπιστεί. Εκείνο όμως το οποίο ανησυχεί τον κόσμο, είναι οι θέσεις που διατυπώνονται, από τις πολιτικές ηγεσίες του Δυτικού Ελεύθερου Κόσμου, αναφορικά με το πώς θα σχεδιαστεί η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης την επόμενη μέρα, που ο ιός θα έχει τιθασευθεί. Μέσα στον λαβύρινθο δηλώσεων, αντιδηλώσεων, απόψεων, θέσεων κλπ. των ιθυνόντων, στην Ευρώπη, υπάρχει κατά τη γνώμη μας κάποια θέση που ξεχωρίζει.
Και αυτή είναι η δήλωση του πρώην Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Μάριο Ντράγκι, του ανθρώπου δηλαδή που απέτρεψε τη διάλυση της Ε.Ε., λόγω της δημοσιονομικής κρίσης του 2008. Μεταξύ άλλων, ο κ. Ντράγκι αναφέρει: «Κάποτε πρέπει να καλύπτονται ακόμα και οι ζημίες των επιχειρήσεων και να τους δίδεται ευχέρεια να αποπληρώσουν το χρέος τους μετά την κρίση. Το προσωπικό των επιχειρήσεων πρέπει να παραμείνει σ’ αυτές. Και όταν η παύση των εργασιών μιας επιχείρησης συνδέεται με την πανδημία, το χρέος που θα αναλάβει η εταιρία για να κρατήσει τον κόσμο της, όσο διαρκεί η κρίση, θα πρέπει να διαγραφεί».
Τι μας λέει λοιπόν ο επιτυχημένος τραπεζίτης; Ότι η λύση στην οικονομική κρίση που ζούμε ήδη, είναι να μπουν στην πρώτη γραμμή μάχης, η πολιτική και το κράτος. Και προσθέτουμε εμείς, να αναλάβει την έξοδο από την κρίση, η πολιτική που είναι ανακάλυψη της Αρχαίας Ελλάδας και το κράτος που είναι η συγκροτημένη συνέχειά των ευρωπαϊκών μας πολιτιστικών κατα-βολών.
Επομένως, όσοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυταπατώνται να πιστεύουν «μπακάλικα», ότι το επάνω χέρι την «επόμενη μέρα» θα το έχουν τα κράτη που θα βγουν οικονομικά λιγότερο τραυματισμένα, βρίσκονται εκτός τόπου, εκτός χρόνου και εκτός ιστορίας. Και δυστυχώς, μέχρι στιγμής, αυτό βιώνει κατάπληκτος ο Ευρωπαίος πολίτης. Αρκεί να προσέξουμε την φρασεολογία ορισμένων υπουργών στο Eurogroup, ενός οργάνου που έως τώρα βαρύνεται από το γεγονός ότι, ενώ είναι άτυπο όργανο της Ε.Ε., έχει παρά ταύτα γιγάντιες εξουσίες.
Ήλθε λοιπόν, για άλλη μια φορά, η ώρα της πολιτικής. Ήλθε δηλαδή η ώρα των πολιτικών αποφάσεων, που θα υπερβούν τις οικονομίστικες ψευτο-συνταγές των οικονομικών μαγειρείων του Βερολίνου και των Βρυξελών. Όπως επίσης, ήλθε η ώρα, έστω και μέσα στην οδυνηρή συγκυρία του υγειονομικού ολέθρου, να ληφθούν πολιτικές αποφάσεις. Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο. Και αυτό γιατί στον Δυτικό Ελεύθερο Κόσμο κινδυνεύουν πλέον οι δημοκρατικοί θεσμοί και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η Κίνα π.χ. με το απίθανο ματζούνι του καπιταλιστικού κομμουνισμού, μέχρι τη Ρωσία και τα γειτονικά κράτη με ανελεύθερα καθεστώτα, αποτελούν τη νέα ολοκληρωτική απειλή, με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι παρουσιάστηκε και φούντωσε στον Μεσοπόλεμο του περασμένου αιώνα. Για να μην αναφερθούμε και στον «ιό» του φασισμού, μέσω των ανεκδιήγητων Σαλβίνι και Ορμπάν και ενός ή δυο ακόμα, λιγότερο κραυγαλέων, περιπτώσεων.
Τώρα που η πανδημία δείχνει να έχει μικρά σημάδια υποχώρησης, η αγωνία του πολίτη της Δύσης μεγαλώνει και από ένα ακόμη στοιχείο. Και είναι αυτό της πρωτόγνωρης ανεπάρκειας και ανευθυνότητας των ηγετών του Ηνωμένου Βασιλείου και της πρώτης υπερδύναμης ακόμα, των ΗΠΑ. Ο πρώτος, καλοσπουδαγμένος αυτός, μας έδειξε ότι ζει στον μεσαίωνα, μέσα στο κλίμα της «ανοσίας της αγέλης». Ο άλλος, απολιτικός και απομονωτικός, έκανε τον «ειδικό λοιμωξιολόγο» και αδράνησε όταν, ως αποδεικνύεται, σοβαροί επιστήμονες τον είχαν ενημερώσει για τον υγειονομικό εφιάλτη που ερχόταν, από τον περασμένο Ιανουάριο.
Επειδή, ειδικά για τον δεύτερο, έρχονται οι εκλογές σε λίγους μήνες, το πολιτικό και γεωπολιτικό κενό, μάλλον θα καλυφθεί. Γιατί ο Δυτικός Ελεύθερος Κόσμος χρειάζεται επειγόντως στιβαρή και συγκροτημένη πολιτική ηγεσία. Γενικά, μπορούμε να πούμε ότι ο κόσμος βρίσκεται στη φάση που έχει ενστερνιστεί το σύνθημα «πρώτα η πολιτική».
Υ.Γ. Αρκετά σχετικό και άκρως… φεμινιστικό! Ως γνωστόν, στις ανώτατες πολιτικές και οικονομικές ηγεσίες στην Ευρωπαϊκή μας Οικογένεια, βρίσκονται γυναίκες, συγκυριακά. Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι η κυρία Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, Πρόεδρος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας είναι η κυρία Κριστίν Λαγκάρντ, Καγκελάριος της Γερμανίας είναι η κυρία Άνγκελα Μέρκελ, δηλαδή της ισχυρότερης οικονομικά χώρας της Ε.Ε. Και περνώντας τον Ειρηνικό Ωκεανό και πηγαίνοντας στην σκληρά δοκιμαζόμενη Νέα Υόρκη, Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι η βουλγαρικής καταγωγής κυρίας Κρισταλίνα Γεωργκίεβνα. Άρα, μπορούμε να προσθέσουμε στο ανδροκρατικό αρχαιοελληνικό, το «Αρχή γυναίκα δείκνυσι»…
