Του Κώστα Πάντζιου
Από όλα όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη και στην μαρτυρική Ουκρανία, ένας τίτλος προσδιοριστικός της κατάστασης, θα μπορούσε να υπάρξει. Και αυτός είναι «Αντίστροφη Μέτρηση». Απλά. Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Ένωση μετρά τη δική της αντίστροφη μέτρηση, ή για να το θέσουμε και κάπως ιστορικά, η Ε.Ε. «διέβη τον Ρουβίκωνα». Είναι καταδικασμένη να πάει μπροστά και να μην γυρίσει πίσω, αν θέλει να επιβιώσει. Και αυτό δείχνει η Συνάντηση Κορυφής η προχθεσινή. Και αυτό το προδιαγράφει η Έκτακτη, που θα πραγματοποιηθεί στα μέσα του προσεχούς μηνός.
Δεύτερον, η Ουκρανία θα λάβει τη δική της αντίστροφη μέτρηση, ως προς την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε αυτή δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, ούτε άλλωστε το θέλει, αφού κάνει τιτάνιο αγώνα γι’ αυτό.
Τρίτον, οι ΗΠΑ είναι και αυτές σε αντίστροφη μέτρηση, ως προς την πλήρη και ενιαία συσσωμάτωσή της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά από ένα διάλειμμα τεσσάρων ετών, λόγω της ανεκδιήγητης πολιτικής του προηγούμενου, πολιτικά αλλόκοτου Προέδρου.
Πάμε τώρα στην άλλη πλευρά, στη Ρωσία. Μετά την εμπέδωση πια της γκάφας (πρωτοφανούς στην Παγκόσμια Ιστορία), ως προς την επίθεση στην Ουκρανία, τέσσερις μήνες τώρα εξακολουθεί να εμπεδώνεται και η διάσταση της τραγωδίας για χιλιάδες ανθρώπους, με αντίκρισμα –στην καλύτερη περίπτωση– της κατάκτησης ενός μικρού τμήματος της Ουκρανίας, που προφανές είναι ότι θα καταστεί στο μέλλον χαίνουσα πληγή για τη Ρωσία. Αντίστροφη μέτρηση και εδώ, ως προς το χρόνο που η χώρα αυτή θα χρεωκοπήσει, αλλά και ως προς το χρόνο που θα απαιτηθεί να καταστεί δορυφορικό κράτος της Κίνας. Με ό,τι συνεπάγεται η ιδιότητα αυτή. Πολλοί έγκυροι πολιτικοί αναλυτές προβλέπουν πως το όλο δράμα γι’ αυτήν την πρώην τοπική υπερδύναμη, θα έχει ολοκληρωθεί σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια. Δεν υπάρχει έγκυρο πολιτικό έντυπο παγκοσμίως, που να μην επιση-μαίνει ότι το εύρος των οικονομικών κυρώσεων προς τη Ρωσία θα ήταν καταστροφικό, ακόμη και για οικονομίες όπως η αμερικανική. Και αυτό, για έναν απλό λόγο. Στην παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική οικονομία, στην οποία από το 1990 εντάχθηκε με προθυμία το νέο καθεστώς, το μετα-σοβιετικό, οι κανόνες λειτουργίας είναι αδήριτοι και καταρτισμένοι έτσι, ώστε κάθε παραβάτης, ανεξαρτήτως αιτίας, να εξοντώνεται.
Αντίστροφες, λοιπόν, μετρήσεις και εδώ, καθώς η πολιτικά ανόητη εισβολή στην Ουκρανία δεν σταμάτησε την πρώτη εβδομάδα. Και αναπάντεχα κατέστη η εν λόγω χώρα, χωρίς να το θέλει, το προκεχωρημένο φυλάκιο της Άμυνας της Δύσης, στα σύνορα της Ρωσίας. Πολλοί υποστηρίζουν, ότι για τη Ρωσία, καλύτερα θα ήταν η Ουκρανία να είχε μπει στο ΝΑΤΟ!!!
Αντίστροφη μέτρηση έχει προκύψει και για τη γειτονική Τουρκία, αφού τώρα πια, δεν είναι αυτό που ήταν, δηλαδή «το αγκάθι στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας», ή για να μην την αδικήσουμε, δεν είναι πια «αγκάθι» τόσο ενοχλητικό. Κατόπιν αυτού, η Τουρκία είναι πλέον σε αντί-στροφη μέτρηση ως προς την επιλογή της ηγεσίας της να είναι με τη Δύση, ή με την Ανατολή. Εκτός και αν αυτή θέλει να αποτελέσει δορυφορικό κράτος της Κίνας στη Μέση Ανατολή, οπότε αυτό είναι μια άλλη γεωπολιτική εκδοχή, επικίνδυνη, χρονοβόρα, ανατρεπτική. Και μπορεί να αγγίξει το μέγεθος της αστοχίας, το οποίο έως τώρα διεκδικεί δικαιωματικά το καθεστώς Πούτιν.
Τέλος, η αντίστροφη μέτρηση για την ένταξη της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και της Γεωργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έληξε χτες, με την απόφαση της Συνόδου Κορυφής. Είπαμε, η Ε.Ε. δεν μπορεί πλέον να γυρίσει πίσω.
