Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Είναι πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις που σε κάποιο βιβλίο γίνεται λεπτομερής ανάλυση του σκεπτικού, των μεθόδων αλλά και της ψυχολογικής προσέγγισης των απλών πιστών μουσουλμάνων από τους μυημένους τζιχαντιστές προσηλυτιστές τους. Στο συναρπαστικό θρίλλερ του Abir Mukherjee, “Hunted”, Vintage 2024 (“Καταδιωκόμενος”) αποκαλύπτεται με κάθε λεπτομέρεια η σχετική διαδικασία. Χωρίς βαρετές ακαδημαικές ορολογίες και επιστημονικές περιγραφές, πάντα στα πλαίσια μιάς αγωνιώδους και συναρπαστικής περιπέτειας, έρχεται στο φώς όλη η περίπου διαβολική μεθοδολογία με την οποία ανυποψίαστα κορίτσια, απο απλές νοτιοασιατικές μουσουλμανικές οικογένειες (εδώ από το Μπανγκλαντές) πέφτουν στα δίχτυα έμπειρων, εκπαιδευμένων, ισλαμιστών και γίνονται – χωρίς να το γνωρίζουν – μέλη ομάδων αυτοκτονίας, που σκορπίζουν τον θάνατο σε ανύποπτους άλλους πολίτες.
Μιά κοπέλλα – κεντρικό πρόσωπο της πλοκής – μυήθηκε όταν, ψάχνοντας στοιχεία για μια έρευνά της για τις κοινωνικές εξελίξεις και ιδιαίτερα γιά ομάδες πίεσης και για ριζοσπαστικοποιήσεις on lìne, ήρθε σε επαφή με περιβαλλοντικές οργανώσεις και με φανατικούς του κλίματος. Τότε, επικοινώνησε ηλεκτρονικά μαζί της κάποιος τρίτος που εισηγήθηκε να μελετήσει τα ακραία κείμενα των ισλαμιστών και τις ανακοινώσεις οπαδών του χαλιφάτου και του ισλαμικού κράτους (ISIS). Μετά απο αυτά, ο ιδιος “ηλεκτρονικός φίλος” πρότεινε να μιλήσει η κοπέλλα αυτή με μια πιο εξειδικευμένη στα θέματα αυτά γυναίκα.
Από τότε όλα άρχισαν να αλλάζουν. Επιβλητική, η γυναίκα αυτή, σαν εκφραστής κρυμμένων αληθειών, έδειχνε να γνωρίζει την απόλυτη πραγματικότητα και τον δρόμο για να γίνει ο κόσμος ένα ρεαλιστικά ωραιότερο μέρος. Σύμφωνα με τον συγγραφέα: “Εμοιαζε να έχει όλες τις απαντήσεις. Σαν να τις έχουν αποκαλυφθεί από κάποια θεότητα. Σαν να βγήκαν απο το Βιβλίο των Κρίσεων, επιφορτισμένες απο τον Υψιστο για να διορθώσουν τα πάντα. Ηταν σαν τον ήλιο στο κέντρο του συστήματος, προσφέροντας φώς και ζωή παντού… Ασκώντας έτσι μιά ακατανίκητη έλξη, από την οποία ήταν αδύνατον κάποιος να αποκοπεί” (σελ. 88).
Και συνεχίζει πιο κάτω, δείχνοντας την εξάρτηση πλέον των νεοφώτιστων απο την γκουρού τους : “Βαθειά μέσα της, αυτή ήταν σαν να καταλάβαινε τα πάντα. Είχε ήδη θέσει κάθε ερώτημα που θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει και είχε εύκολα καταλήξει στην αλήθεια. Κι όταν εξηγούσε κάτι ήταν σαν να έννοιωθες μέσα σου πως ήταν το απόλυτα σωστό, αλλά που γνώριζες πως ποτέ εσύ δεν θα μπορούσες έτσι να το εκφράσεις… Δεν είχε αχμαλωτισθεί από αυτήν από την πρώτη στιγμή που την βρήκε; Δεν είχε γοητευθεί από τα λόγια της, εκφράζοντας το ίδιο πάθος – την ίδια πίστη – την ίδια αγνή σιγουριά πως ό,τι έλεγε ήταν
αληθινό και σωστό και πως, μέσω αυτής, θα πετύχαινε και τους στόχους και τον εξαγνισμό της;” (σελ. 117).
Μέσα από ένα πυκνό σε πλοκή, χαρακτήρες και εκπλήξεις μυθιστόρημα διαφαίνεται ο σύνθετος κόσμος των ασιατών πιστών, που ζώντας σε μια δυτικη κοινωνία, που τους αντιμετωπίζει όμως με καχυποψία, διευκολύνει το ολίσθημά τους σ’ ένα θεωρητικά ιδανικό κόσμο που τους οδηγεί στο αδιέξοδο και την, ακούσια πολλές φορές, θυσία. Ενα βιβλίο χρήσιμο σε όλους που ανοίγει τα μάτια σε τραγικές πραγματικότητες.
ΥΓ. Και μιά και συζητάμε για βιβλία, αξίζει τον κόπο να πάρει κάποιος στα χέρια του το εξαιρετικό πρόσφατο έργο του Κωστή Σταμπολή, “Η Ελλάδα στη Νέα Ενεργειακή Εποχή” (Αίολος, 2024). Μέσα στο κλίμα της αδικαιολόγητα υστερικής μόδας για την κλιματική αλλαγή, ο Σταμπολής ισορροπημένα παρουσιάζει την ουσία του προβλήματος, εκφράζοντας τις εύλογες αντιρρήσεις του για τα ανθρωπογενή, υποτίθεται, αίτια της υπερθέρμανσης της ατμόσφαιρας. Εξηγώντας τις αμφιβολίες της επιστήμης για τα αίτια των αλλαγών στο κλίμα, καταλύει την απόλυτη σιγουριά των εχθρών της αγοράς. Παρά τον όγκο του βιβλίου και τα τεχνικά θέματα που πραγματεύεται παραμένει προσιτό στον μέσο αναγνώστη και τον διευκολύνει να καταλάβει ένα απο τα πιό κρίσιμα ζητήματα της εποχής μας.
