Του Μανώλη Βασιλάκη
Oφτηνός προπαγανδιστής ψυχροπολεμικών ιδεολογημάτων Στάθης Καλύβας ισχυρίστηκε στο επονείδιστο αρθρίδιό του στην Καθημερινή της 22.2.2026 κάνοντας επίδειξη της επιστημονικής ανεπάρκειάς του ότι:
«Οι περισσότεροι Έλληνες που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς … ήταν απλοί πολίτες δίχως πολιτική δράση…. Δεν ήταν επίσης λίγοι εκείνοι που ήταν αντιστασιακοί, χωρίς όμως να είναι κομμουνιστές ή να έχουν κάποια πολιτική ατζέντα πέρα από την απελευθέρωση της Ελλάδας. Έχει η θυσία τους παρόμοια αξία με αυτή των κομμουνιστών; Ή έχει μήπως μεγαλύτερη; [sic] Η Λέλα Καραγιάννη, για παράδειγμα, υπήρξε μία από τις πιο αποτελεσματικές και ανιδιοτελείς μορφές της αντίστασης στην Ελλάδα. Εκτελέστηκε στο Χαϊδάρι, στις 8 Σεπτεμβρίου 1944, μαζί με άλλους 59 ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες, μέλη μη κομμουνιστικών αντιστασιακών οργανώσεων στην πλειονότητά τους. Οι φωτογραφίες μετά την εκτέλεσή τους κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο, όμως για κάποιο λόγο δεν φαίνεται να συγκλονίζουν εξίσου και σίγουρα διαφημίζονται [sic] πολύ λιγότερο από τους κομμουνιστές της Καισαριανής». Παρέλειψε ο περί ού ο λόγος να ζυγίσει και να επισημάνει τη… «διαφήμιση» των δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων Εβραίων του Ολοκαυτώματος.
Ζυγίζει τα πτώματα και τον πατριωτισμό των εκτελεσθέντων από τους ναζί Ελλήνων, βαφτίζοντας συλλήβδην με νοσηρό τρόπο «κομμουνιστές» όσους θεωρεί ιδεολογικούς του εχθρούς. Με τον ίδιο τρόπο που αδιακρίτως τους βάφτιζαν «κομμουνιστές» οι μεταξικοί, οι ναζί, οι δωσίλογοι, οι χουντικοί, οι νεοναζί, οι νεοφασίστες και η ακροδεξιά πάσα.
Αν ο Καλύβας επιδιδόμενος σε μεταθανάτιες ψυχοστασίες ενδιαφερόταν ειλικρινά για την ιστορία της περιόδου, αντί να γράφει μισαλλόδοξα κείμενα και επιπλέον ανοητολογίες στο Facebook, θα όφειλε πρώτα να ερευνήσει και να πληροφορηθεί ότι είχαμε δημοσιεύσει στο τεύχος 95 (Μάιος 2018) της Athens Review τον φάκελο και τη δικογραφία κατά του Καρλ Φίσερ, ναζί διοικητή του Χαϊδαρίου. Αν όμως τα γνώριζε αλλά απλώς «κατάπιε τη γλώσσα του», το ατόπημά του γίνεται έτι ειδεχθέστερο. Εκεί λοιπόν περιλαμβάνονταν δύο συγκλονιστικές μαρτυρίες για την Λέλα Καραγιάννη: του Δημητρίου Κοτρώτση και του γιου τής Λέλας, Βύρωνα Ν. Καραγιάννη. Εδώ παραθέτουμε τις πρωτότυπες καταθέσεις φωτογραφικά, ενώ στις σελίδες 49-50 μπορείτε να τις διαβάσετε όπως δημοσιεύθηκαν το 2018. Κανείς όμως από τους «ιστορικούς» και τους λογής ερευνητές που κόπτονται για την ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη δεν ενδιαφέρθηκε σχετικά. Αν, όπως λένε οι Γάλλοι «pas de documents pas d’histoire», τι ιστορία μπορούν να γράψουν αποστρέφοντας τα μάτια από τα ντοκουμέντα;
Δυστυχώς, όπως φαίνεται, το μόνο που ενδιαφέρει τη συγκεκριμένη μαζορέτα των βρικολάκων της δωσιλογικής προπαγάνδας, είναι να εκτελέσει ξανά, χωρίς δίκη αλλά και χωρίς κρίση, τη μνήμη των «200» θυμάτων των δωσιλόγων και των ναζί! Να δολοφονήσει ξανά, χωρίς δίκη, τη μνήμη του Ναπολέοντα Σουκατζίδη!
Πορτρέτο του Ναπολέοντα Σουκατζίδη από τον Δημήτρη Χαντζόπουλο για την ARB.
Πηγή: athensreviewofbooks.com
