Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή γίνεται κάθε μέρα και σκληρότερος. Η διάρκειά του άγνωστη. Την Τουρκία έπληξε ένας ακόμη βαλλιστικός πύραυλος. Η Άγκυρα αντί να αντιδράσει στα πυρά του Ιράν, φροντίζει να επιτίθεται φραστικά στην Ελλάδα, δείχνοντας έτσι την εμμονή της απέναντι σε έναν κατά τα άλλα σύμμαχό της, που όμως εν τοις πράγμασι τον θεωρεί εχθρό της.
Παρ όλο που οι ελληνικές φρεγάτες και οι λοιπές συμμαχικές δυνάμεις από τις ευρωπαϊκές χώρες καλύπτουν ολόκληρη την Κύπρο, εν τούτοις η Άγκυρα έστειλε 6 πολεμικά αεροπλάνα F-16 στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, σε μια επίδειξη ισχύος, που όμως ουδέν προσφέρει, μιας και τα αεροπλάνα της δεν αναγνωρίζονται από τα αντιτορπιλικά. Αυτό σημαίνει ότι δεν προσφέρουν καμιά βοήθεια, σε τυχόν νέες επιθέσεις από τη Χεζμπολάχ ή το Ιράν.
Και ενώ το θέρετρο του πολέμου καλά κρατεί, οι επιπτώσεις του διαφαίνονται ζοφερές για την παγκόσμια κοινότητα. Μπορεί για την ώρα το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στις τιμές του πετρελαίου, που έχουν υπερβεί τα εκατό δολάρια, όμως διαφαίνονται στον ορίζοντα, μια σειρά πολλαπλών επιπτώσεων, που αναμένεται να πλήξουν, τόσο τις όμορες με το Ιράν χώρες, όσο και τις ευρωπαϊκές στο σύνολό τους.
Από που να αρχίσει κανείς και που να τελειώσει. Από τις αεροπορικές συγκοινωνίες, που για την ώρα δεν πετάνε προς την Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία, μέχρι τις τιμές των ναύλων, που αναμένεται να αυξηθούν κατακόρυφα.
Η τουριστική βιομηχανία όπως όλα δείχνουν θα πληγεί καίρια, με ότι αυτό σημαίνει, για πολλούς προορισμούς, που μεγάλο μέρος των εσόδων τους, προέρχεται από τους επισκέπτες, που καταφθάνουν στην χώρα τους.
Τα αποτελέσματα είναι επίσης να πληγεί ολόκληρος ο κλάδος της εφοδιαστικής αλυσίδας, που αρχίζει από τα ξενοδοχεία και φτάνει ως τα καταστήματα εστίασης. Οι χώρες του κόλπου για παράδειγμα, που είχαν αναπτύξει μία αξιόλογη οικονομική δραστηριότητα λόγω του τουρισμού, αναμένεται να βρεθούν σε μια πρωτόγνωρη οικονομική ένδεια, μιας και πέρα από την ελεύθερη διακίνηση των τάνκερ, οι υποδομές τους θα έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές.
Αλλά και η Ευρώπη θα βρεθεί σε μια ύφεση, που έρχεται να προστεθεί στο κόστος, που έχει υποστεί, από την οικονομική στήριξη, του πολέμου στην Ουκρανία.
Υπάρχει όμως και ένα πρόσθετο πρόβλημα, που αναμένεται να αντιμετωπίσει η Ε.Ε. και είναι αυτό των προσφυγικών ροών, από το Ιράν, μιας και οποιαδήποτε εξέλιξη του πολέμου θα οδηγήσει σε φυγή από μια χώρα, που το αύριο της θα μοιάζει εφιαλτικό.
Ήδη η Ευρώπη δέχεται πιέσεις μεταναστευτικών ροών από την Αφρική μέσω Ελλάδας, Ιταλίας και Ισπανίας. Αν προστεθούν και νέες από την περιοχή της Μεσοποταμίας, τότε θα υπάρξει πλήρης αδυναμία αντιμετώπισης και εν τέλει απορρόφησης μιας πληθώρας ανθρώπων, που θα αναζητούν στην Ευρώπη την ασφάλεια και θα ζητούν οικονομική βοήθεια προκειμένου να επιβιώσουν.
Τα αποθέματα πετρελαίου, που επιστράτευσαν οι ΗΠΑ και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θα εξαντληθούν σύντομα. Το γεγονός ότι δεν διέρχονται 130 πλοία ημερησίως από τα στενά του Ορμούζ, σημαίνει μια απώλεια μεταφοράς ενέργειας, που δύσκολα μπορεί να αντικατασταθεί από άλλες πηγές.
Σε αυτό το χάος που αναμένεται να δημιουργηθεί μετά από λίγες εβδομάδες πολέμου, οι τιμές του αργού θα εκτοξευθούν σε δυσθεώρητα ύψη. Το κλειδί του πολέμου βρίσκεται στον έλεγχο των στενών, που για την ώρα τα ελέγχουν οι σκληροί του Ιράν, πράγμα που σημαίνει, ότι η ασφαλής ναυσιπλοΐα, θα έχει για άγνωστο χρονικό ορίζοντα ναρκοθετηθεί.
Πολλές φορές έχει επισημανθεί από τον υπογράφοντα, ότι εύκολα αρχίζει κανείς έναν πόλεμο. Δύσκολά όμως τον τελειώνει. Επιπροσθέτως η δυσκολία επιτείνεται, όταν ο επιτιθέμενος δεν έχει συγκεκριμένους στόχους και δεν έχει προβλέψει όλα τα σενάρια της έκβασής του, προκειμένου να τα αντιμετωπίσει αναλόγως της εξέλιξής του.
Πριν από αρκετά χρόνια μιλώντας με έναν εύπορο ιρανό, που η ασχολία του είχε σχέση με τα πετρέλαια, στο ερώτημα τι θα κάνετε αν σας επιτεθεί το Ισραήλ, συνεπικουρούμενο από της ΗΠΑ, απάντησε με νόημα, μιλάς για μια τεράστια χώρα με πάνω από ενενήντα εκατομμύρια πληθυσμό και μακραίωνη ιστορία, που και μπορεί και θέλει να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή.
Οι καταστροφές, που έχουν επιφέρει οι ιρανοί στις αραβικές χώρες, που έχουν υποσχεθεί στον Τραμπ επενδύσεις στις ΗΠΑ πάνω από τέσσερα δισ, αποτελούν το σημαντικότερο μοχλό πίεσης προς την Ουάσιγκτον, προκειμένου να δει η υπερδύναμη το κόστος, που συνεπάγεται η εκστρατεία αυτή και για την μεγαλύτερη πολεμική μηχανή του πλανήτη.
Ανατροπή καθεστώτος για την ώρα δεν φαίνεται, ούτε να υπάρξει κάποιος εκ των συνομιλητής με την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει πεδίο διαπραγματεύσεων των εμπολέμων. Αλλά και οι μεσολαβητές Ομάν και Τουρκία έχουν καεί, μιας και έχουν δεχθεί κι αυτές τους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν.
Οπότε η μεγάλη οικονομική και προσφυγική κρίση βρίσκεται προ των πυλών, με πρώτη περιοχή που αναμένεται να πληγεί την Ευρώπη. Εδώ λένε θεοσεβούμενοι αλλά και άθεοι, ο Θεός να βάλει το χέρι του, μπας και συνετίσει τους τρελούς του κόσμου, που έχουν στα χέρια τους τα θανατηφόρα πυρά και τα χρησιμοποιούν χωρίς σύνεση και φειδώ…
