Του Ηλία Καραβόλια
Ο ένας, ο Τσίπρας, μίλησε για Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, δηλαδή κρατικό επενδυτικό ταμείο, κατά τα διεθνή πρότυπα των sovereign wealth funds, όπως πχ στη Νορβηγία (μόνο που αυτοί έχουν έσοδα κάποια δις ετησίως απο πετρέλαια και ορυκτά)
Στόχος λέει η ενεργητική διαχείριση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων, η ενίσχυση των επενδύσεων, ο εκσυγχρονισμός των υποδομών προς όφελος της κοινωνίας και των πολιτών της.
Και ακούστε : θα είναι λεει πρωτογενή κεφάλαια 12 δισ. ευρώ σε τέσσερα χρόνια — 1,5 δισ. ετησίως του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, 1 δισ. ετησίως από την ανακατεύθυνση του επενδυτικού κινήτρου διαμονής από την αγορά έτοιμων ακινήτων προς το Ταμείο (Golden Visa) και 500 εκατ. ετησίως από εθελοντική συμμετοχή μεγάλων ελληνικών επιχειρήσεων.
Αυτά τα παραπάνω είναι 6 δις. Τα υπόλοιπα 6 δις, ποιες εταιρείες θα τα δώσουν ”εθελοντικά’ ; Είπε ο Τσίπρας για 30 εταιρείες του Χρηματιστηρίου Αθηνών με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση, με αξία περίπου €173 δισ. Κατά συνέπεια η συμμετοχή τους λέει θα αφορά σε 0,3% της συνολικής τους χρηματιστηριακής αξίας
Σηκώνω τα χέρια εδώ : πως θα δοθούν από χρηματιστηριακές κεφαλαιοποιήσεις μετρητά, δηλαδή ρευστό ; Θα πουλάνε μετοχές οι βασικοί μέτοχοι ή θα κόψουν τίποτα σαν «μέρισμα» υπερ του κράτους ;
Και μετά, αντιγράφοντας λίγο ξένα SWFs, μας είπε ο Τσίπρας ότι τα πρωτογενή κεφάλαια που θα συγκεντρωθούν με συντελεστή μόχλευσης 2, οδηγούν σε επενδυτική ικανότητα που προσεγγίζει περίπου τα 25 δισ. ευρώ στην τετραετία (υποτίθεται από αντίστοιχα κρατικά ταμεία στο εξωτερικό)
Μόχλευση φυσικά εντελώς θεωρητική που απαιτεί μεγάλη τεχνογνωσία : synthetic swaps options, roadshows/pipelines για projects με ικανοποιητικά IRRs, βιώσιμα assumptions σε έργα υποδομών που αργουν να κανουν απόσβεση εν τω μεταξύ και φυσικά minimum στοχευμένες εγγυημένες αποδόσεις.
Αλλιώς, χωρίς όλα αυτά, γιατί να μην αγοράσουν όλοι αυτοί οι ξένοι για Ελλάδα, ένα πχ 10ετές κρατικό μας ομόλογο με 4-5% και να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους ;
Ας πούμε όμως ότι αυτός ο μεγάλος κουμπαράς θα είναι μακκροικονομικό πορτοφόλι για να γίνουν υποδομές, ΣΔΙΤ με ξένους επενδυτές και Έλληνες, και ότι έχει κάποια βάση (πχ με διαχειριστές έμπειρους της αγοράς)
Αλλά τα δις δεν είναι στραγάλια. Δεν τα δίνουν οι θεσμικοί επενδυτές τέτοιες εποχές έτσι απλά (ΣΗΜ: όλοι είναι έτοιμοι να ρευστοποιήσουν θέσεις παντού σε αγορές, εάν ο μη γένοιτο ξεσπάσει μια κρίση)
Και πάμε τώρα και στον πρωθυπουργό. Όσο και να μοιάζει λογικό, και μάλιστα χρήσιμο, αυτό που ανακοίνωσε είναι ότι πιο λαϊκίστικο (και φυσικά νεοφιλελεύθερο) ακούστηκε στον τόπο μεταπολιτευτικά.
Στα πλαίσια των National Saving Accounts στην Αγγλία ή πχ του προγράμματος 529k στην Αμερική, ο πρωθυπουργός εξήγγειλε τον ”Ατομικό Κουμπαρά” (δείτε : είναι ότι πιο πονηρό υπέρ μελλοντικών ιδιωτικών συμφερόντων υπήρξε ποτέ)
Είπε : « Θα είναι ειδικός αποταμιευτικός λογαριασμός, τον οποίο οι γονείς θα μπορούν να ανοίγουν μέσα στα δύο πρώτα χρόνια από τη γέννηση κάθε παιδιού, και για κάθε ποσό που θα καταθέτει ο γονιός, η Πολιτεία θα καταθέτει ισόποση συμμετοχή, έως 1.200 ευρώ τον χρόνο, με το όριο να αυξάνεται 10% ανά 5ετία»
Και το πέταξε απλά, σαν διαφήμιση : «100 ευρώ ο γονιός, 100 ευρώ η Πολιτεία»
Αλλά θα είναι κλειστός( !) κουμπαράς για τη νέα γενιά, αφού το κεφάλαιο θα παραμένει κλειδωμένο μέχρι την ενηλικίωση του παιδιού.
Σύμφωνα με το παράδειγμα που παρουσίασε ο Μητσοτάκης, εάν οι γονείς επιλέξουν να αποταμιεύουν 100 ευρώ τον μήνα, μαζί με την ισόποση κρατική συμμετοχή το παιδί θα μπορεί λέει στα 18 του χρόνια να έχει πάνω από 60.000 ευρώ για να ξεκινήσει τη ζωή του (ΣΗΜ: δεν ξέρω ποιος του είπε για 60,000 αλλά με πληθωρισμό σημερινό, και λογιστικοποίηση αναπροσαρμογής, βγαίνει 47,000 ευρώ- μικρό το κακό, ίσως όχι εσκεμμένο κιόλας)
Δηλαδή : το κράτος ξαφνικά γίνεται κάτι σαν «ασφαλιστική εταιρεία» που θα διπλασιάζει κάθε χρόνο την αποταμίευση της οικογένειας για 16 χρόνια προς τα παιδιά της. Μάλιστα.
Το πιάσατε ; Αν όχι, λυπάμαι γιατί δεν καταλάβατε τι σημαίνει το «βάλε εσύ, να βάλω και ‘γώ με τα δικά σου» !
Γιατί αυτό είναι το κρατικό χρήμα : δικά μας λεφτά που θα αφαιρεθούν φυσικά από τον εθνικό προϋπολογισμό.
Υπολογίζω ότι θα ανακοινωθεί, στην εξειδίκευση του σχεδίου, μια στοχευμένη πχ ελάχιστη απόδοση-στο ύψος του πληθωρισμού ή του επιτοκίου καταθέσεων, αν ανεβεί κάποτε.
Αλλά : δεν διευκρινίστηκε αν το κράτος θα μπορεί να διαχειρίζεται εν τω μεταξύ, και να αξιοποιεί αλλού – θα το δείτε στο καταστατικό, έτσι γίνεται διεθνώς – τα λεφτά των γονιών που θα είναι κλειστά στα ταμεία του κράτους και όχι δεσμευμένα (πχ με κρατικό μας ομόλογο εγγυημένης απόδοσης) για 16 ολόκληρα χρόνια !
Όταν λοιπόν μια μέρα ακούσετε ότι «για την καλύτερη διαχείριση του ατομικού κουμπαρά των παιδιών σας» εκδόθηκε πχ λαϊκό ομόλογο 10-15 ετών με ελάχιστη εγγυημένη απόδοση (δηλαδή θα γίνουν τα αποθεματικά αυτά νέο χρέος του κράτους) ή ότι δόθηκε το ενεργητικό των λογαριασμών, δημοσίου και γονιών, σε έμπειρους θεσμικούς διαχειριστές αποδόσεων, ξένους ή Έλληνες (που θεός ξέρει τι τοποθετήσεις θα κάνουν και με τι εγγυήσεις θα τα βάλουν) τότε απλά ελάτε να μας βρείτε !
Κλασική λογική δήθεν κρατικού /σοσιαλιστικού κουμπαρά, που με τα χρήματα των πολιτών θα καταλήξει σε ιδιωτική διαχείριση – θυμηθείτε το, έτσι συμβαίνει δεκαετίες τώρα σε Αγγλία, Αμερική και αλλού…
ΥΓ Ο πρωθυπουργός δεν μας εξήγησε κάτι, μάλλον πολύ πιο δύσκολο από το πως θα βρει πχ ο Τσίπρας τα υπόλοιπα 6 δις για το εθνικό ταμείο ανάπτυξης.
Αλήθεια, πως θα περισσεύουν στις περισσότερες ελληνικές οικογένειες 100 ευρώ το μήνα για το παιδί τους, ή 200 για τα δυο παιδιά, με τέτοια ακρίβεια και τόσο χαμηλά εισοδήματα ;
Και φυσικά : γιατί να εμπιστευτούν οι νέοι γονείς ξαφνικά το κράτος που τους έφαγε την ζωή, για να φυλάει τα λεφτά των παιδιών τους ;
Επειδή έγινε πλεονασματικό το δημόσιο με τους φόρους και τις θυσίες μας ;
Μήπως φύλαξαν για τις προηγούμενες γενιές – όλα τα κόμματα – τα λεφτά από εισφορές και ένσημα, για τις συντάξεις και την περίθαλψη, σε διάφορα ταμεία, εδώ και δεκαετίες ;
Ή μήπως πήγαν αλλού αυτά τα λεφτά των γονιών μας, όπως σε δομημένα ομόλογα και μετοχές πριν πολλά χρόνια στο χρηματιστήριο, κονομόντας προμήθειες, χρηματιστές και διαχειριστές ;
Τα «ψέμματα» δηλαδή του Τσίπρα και τους φόρους που λέει, συν τον εκτροχιασμό που μπορεί να φέρει, να τα φοβόμαστε.
Το να βάλουμε πάλι το φαύλο δημόσιο να φυλάει τα λεφτά μας για το μέλλον των παιδιών μας σε κρατικούς κουμπαράδες αδιαφάνειας τόσων ετών, όπως εξανεμίστηκαν εισφορές δεκαετίες τώρα, να μην το φοβόμαστε ;
