Του Κώστα Πάντζιου
Σε λίγα εικοσιτετράωρα ο κόσμος μπαίνει στην «επόμενη μέρα» της καταιγίδας του κορωνοϊού, με πολλή μεγάλη πείρα και με πολλές ελπίδες για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που προκάλεσε –και προκαλεί ακόμα– η υγειονομική περιπέτεια. Είναι λοιπόν η ευκαιρία να δούμε το ηθικό κομμάτι της κατάστασης, όπως το διαμόρφωσαν οι ηγέτες των κρατών του Δυτικού Ελεύθερου Κόσμου, που εμάς μας ενδιαφέρει περισσότερο.
Όπως σε όλες τις περιπτώσεις πολέμου, οι ηγεσίες δίνουν εξετάσεις και προσφέρουν ανάλογα με την αίσθηση ευθύνης και τις ικανότητές τους, αλλά και με την ανθρωπιά τους και βαθμολογούνται. Επί παραδείγματι, στην Ιταλία, στην Ισπανία και τη Γαλλία, οι κυβερνήσεις ολιγώρησαν, δεν έδειξαν να έχουν ικανότητες, δεν κατανόησαν τη σημασία του χρόνου. Όμως απλώς έσφαλαν, δεν ανήλθαν άμεσα στο ύψος των περιστάσεων. Θα κριθούν δημοκρατικά από τους πολίτες τους.
Στις ΗΠΑ, όμως, δεν υπήρξε απλώς ολιγωρία, δεν σημειώθηκε απλώς πρωτοφανής ανικανότητα και πολιτική ασχετοσύνη. Στις ΗΠΑ, ο Πρόεδρος Τραμπ ξεπέρασε κάθε όριο κυνισμού, απανθρωπιάς και πολιτικού αυταρχισμού, αλλά και πολιτικής δειλίας. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο αυτόν, για την συμφορά που πλήττει την ηγέτιδα χώρα του Δυτικού Κόσμου, φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από τον ίδιο και το επιτελείο του. Και αυτό γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που υπήρξαν αρωγοί στον αγώνα της Ευρώπης για την ελευθερία και την ανασυγκρότησή της στον Πρώτο και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όσοι γνωρίζουν στοιχειώδη πολιτική ιστορία της Δύσης, αυτό θεωρείται αυτονόητο. Δυστυχώς, αυτονόητο πια δεν θα είναι το ότι οι ΗΠΑ, αν επανεκλεγεί ο κ. Τραμπ, θα έχουν πρώτο ρόλο στα παγκόσμια πράγματα, πολιτικό και οικονομικό. Και αν δεν μετατεθεί αυτός ο ρόλος στην Κίνα, μια χώρα ισχυρή, με πολιτικό σύστημα όμως ανελεύθερο και «αλλοίθωρο».
Και τέλος, η Ευρώπη αποδείχτηκε για άλλη μια φορά, ότι αποτελεί την παγκόσμια «άγκυρα» της δημοκρατίας, της ανθρωπιάς και του κοινωνικού κράτους, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες συνεννόησης σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά τη γνώμη μας, η Ε.Ε. θα προχωρήσει γρήγορα. Και εδώ είστε και θα δείτε ότι ο παγκόσμιος ρόλος της, ταχύτατα θα αναβαθμιστεί.
Και να τελειώνουμε με τα δικά μας. Δεν αντιλαμβανόμαστε την έκπληξη – καλοπροαίρετη εντάξει– εκείνων που αναφέρονται στην επιτυχία της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας και του ελληνικού λαού στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού, δηλαδή στο υγειονομικό της μέρος. Είναι η πρώτη φορά που οι Έλληνες αγωνίζονται έναντι υπέρτερων δυνάμεων και επικρατούν. Όποιος διαβάζει Ιστορία, αυτό το γνωρίζει.
Ενδιαφέρον έχει να δούμε ποια είναι η βάση αυτής της επιτυχίας που, σημειωτέρον, κανείς δεν την αμφισβητεί. Είναι η έγκαιρη αντιμετώπιση του κινδύνου και η αυτοπειθαρχία. Οι Έλληνες πολίτες πειθαρχήσαμε, στην αρχή από φόβο, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι. Γρήγορα, όμως, γίναμε ένα με την ηγεσία μας. Και αυτό γιατί αντιληφθήκαμε ότι οι πολιτικοί μας ηγέτες δεν έλεγαν αρλούμπες του τύπου «πρώτα η οικονομία» και εξυπνάδες όπως αυτή της «ανοσίας της αγέλης».
Έκανε το σωστό, με κορωνίδα των ενεργειών να μη χαθεί λόγω βλακωδών ιδεοληψιών ούτε ένας άνθρωπος. Δηλαδή, δεν αντιλαμβάνομαι: Είναι έκπληξη το ότι αυτές οι αθάνατες ιδέες ζουν και εντυπωσιάζουν όλο τον κόσμο, όταν απλούστατα υπηρετούνται ακόμη από τους απογόνους εκείνων που τις εμπνεύστηκαν εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια; Με το δεδομένο αυτό, εδώ είμαστε και θα το δείτε, επιτυχία θα έχει και η «επόμενη μέρα».
