Του Κώστα Πάντζιου
Μέσα στον ορυμαγδό των αρνητικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, είχαμε, ευτυχώς, και γεγονότα που μας κάνουν να είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι, όσον αφορά το μέλλον του Δυτικού Κόσμου. Και αρχίζουμε με την άκρως ελπιδοφόρα δήλωση του πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Σερ Κιμ Στάρμερ, ο οποίος προτείνει Συνάντηση Κορυφής με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με θέμα την επαναπροσέγγιση της χώρας του με αυτήν. Και μάλιστα, τονίζει πως αυτό θα πρέπει να γίνει γρήγορα, λόγω της ανασφάλειας που έχει δημιουργήσει ο πόλεμος ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
Πάμε τώρα στο δεύτερο ελπιδοφόρο μήνυμα, ανάμεσα στη μαυρίλα που περιβάλλει τον πλανήτη. Κι αυτό είναι συνδεδεμένο με την απειλή του παράδοξου Προέδρου κ. Ντ. Τραμπ, ότι η χώρα του μπορεί να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ. Ο Πρόεδρο των ΗΠΑ, όμως, ούτε που έχει αντιληφθεί τις αλλαγές που πραγματοποιούνται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες στην Ευρώπη, άρα και στα άλλα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ. Ο κ. Τραμπ βρίσκεται ακόμη σ’ αυτά που ίσχυαν πριν από δύο χρόνια περίπου, στις διατλαντικές σχέσεις και που κύριο χαρακτηριστικό τους είχαν την αδιαφιλονίκητη σημασία της συμμετοχής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, δοθέντος, εκτός των άλλων, του γεγονότος πως οι ΗΠΑ κάλυπταν το 26% των δαπανών για τη λειτουργία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Και βέβαια, και τότε, όπως και τώρα, κάλυπτε με τον οπλισμό της τις ανάγκες της Συμμαχίας. Τι γίνεται τώρα: Η κάλυψη των δαπανών εκ μέρους των ΗΠΑ έχει μειωθεί, αλλά το ΝΑΤΟ λειτουργεί. Και λειτουργεί διότι μέσα στον ανασχηματισμό της Αμυντικής και Εξωτερικής πολιτική της Ε.Ε. λόγω Τραμπ, οι σχετικές πρόσθετες δαπάνες καλύπτονται από το σύνολο ιτων 31 υπόλοιπων κρατών-μελών. Βέβαια, οι ΗΠΑ συμμετέχουν σε μικρότε-ρο βαθμό στην οικονομική και οπλική στήριξη της Ουκρανίας έναντι των Ρώσων εισβολέων, αλλά όπως τονίζουν ειδικοί επί του θέματος, ακόμη και αν οι ΗΠΑ αρνηθούν να συμμετάσχουν μελλοντικά στην προσπάθεια, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. θα συνεχίσουν με επιτυχία να στηρίζουν την Ουκρανία, όπως κάνουν και τώρα, γιατί απλούστατα, λεφτά υπάρχουν, και όταν υπάρχουν χρήματα, βρίσκονται και τα όπλα!!! Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλεί-ου, μάλιστα, στις δηλώσεις του για το ΝΑΤΟ, υποστηρίζει πως ο Οργανισμός αυτός είναι ο ισχυρότερος αμυντικός θύλακας που έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρώπινη ιστορία. Και προσθέτει ότι, ευχής έργον θα ήταν να υπάρξει κάλυψη του ρήγματος που υπάρχει μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης –λόγω του κ. Ντ. Τραμπ, προσθέτουμε εμείς!!!
Και να αναφερθούμε και στην άλλη διάσταση του όλου θέματος. Κι ας έχουμε την επαρκή φαντασία, και την ανθρωπίνως δυνατή προβλεπτικότητα και με βάση αυτή τη διάσταση των πραγμάτων, τίποτε δεν λείπει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο να καταστεί ταχύτατα η τρίτη Υπερδύναμη του πλανήτη. Όταν π.χ. ένα γκρουπ κρατών έχει ήδη κόψει, ομόφωνα, κονδύλι 1,8 τρις ευρώ, πέρσι, ως πρώτη δόση για την αναβάθμιση της αμυντικής και στρατιωτικής ισχύος της Ένωσης, τότε πού είναι το πρόβλημα; Η συμφωνία αυτή έχει αρχίσει να ισχύει, μετά την ομόφωνη απόφαση των 27 χωρών για την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής τους στις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ για όλα τα κράτη-μέλη, απόφαση που ελήφθη, επίσης ομόφωνα, και ισχύει ήδη από πέρσι. Έτσι, η απλή διαίρεση βγάζει ότι για τα επόμενα 10 έτη, από πέρσι, κάθε έτος η Ε.Ε. θα δαπανά 180 δις ευρώ παραπάνω για την αμυντική της κάλυψη, κάτι το οποίο, πριν 5 χρόνια π.χ., θα ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Αυτό που έγινε, προφανώς οφείλεται στις αλαζονικές τακτικές των δύο Προέδρων, ΗΠΑ και Ρωσίας, χωρίς βέβαια συνεννόηση μεταξύ τους.
Πάμε, λοιπόν, προς ένα νέο κόσμο, ο οποίος, όπως φαίνεται, θα είναι καλύτερος, για τον απλπούστατο λόγο ότι η παγκόσμια στρατιωτική και οικονομική ισορροπία θα αποκτήσει «τριποδική» διάσταση. Και ευχή, βέβαια, κάθε Ευρωπαίου πολίτη είναι, το «τρίτο πόδι» να είναι η Ρωσία. Δεν υπάρχει σοβαρός ιστορικός, με το σχετικό γκρουπ, που πρωτοστατεί στην πρόβλεψη αυτή, να είναι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που να μην τονίζει στα συγγράμματά του, πως οι Αυτοκρατορίες αρχίζουν να παρακμάζουν, όλες, για δύο λόγους κυρίως. Ο ένας είναι το ότι χάνουν το όποιο οραματικό αφήγημα είχαν. Ο άλλος είναι το ότι απομονώνονται από την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα, πιο απλά αυτό που συμβατικά ονομάζουμε διεθνείς αγορές. Μέχρι στιγμής, μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση –και η Ευρώπη συνολικά– είναι έξω από αυτήν τη λογική. Το πόσο σωστή είναι αυτή η επιλογή, πιστοποιείται από το γεγονός ότι, και μετά την κατάρρευση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μέσα στις 5 μεγάλες Δυνάμεις του κόσμου, διότι φρόντισε να δημιουργήσει και να αναπτύξει θεσμικά την Βρετανική Κοινοπολιτεία, μια πελώρια αγορά ελεύθερων κρατών, που τα συνδέει το αμοιβαίο οικονομικό όφελος, άρα και το πολιτικό όφελος!!!
