Ποδόσφαιρο και πολιτική

Βεβαίως για κάποιους η ομάδα τους είναι ο Θεός τους και μπορούν γι’ αυτήν να φτάσουν μέχρι τα άκρα, με αποτέλεσμα να παρακολουθούμε στις μέρες μας όλη αυτή την φασαρία και τις απειλές με αφορμή μια υπόθεση διπλής ιδιοκτησίας, που απαγορεύεται από τους κανονισμούς που διέπουν τα του ποδοσφαίρου.

Είναι δύσκολο να αλλάξει κανείς τα μυαλά, όποια έχουν, κάποιων ανθρώπων, που το μοναδικό ενδιαφέρον στη ζωή τους, είναι η ομάδα που υποστηρίζουν. Ο φανατισμός γύρω από το ποδόσφαιρο, που παρατηρείται στη χώρα μας, έχει ως φαινόμενο την ύπαρξη πολλών ημερήσιων οπαδικών  εφημερίδων, γεγονός πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Όμως επειδή η πραγματική ζωή και τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτήν, στις σύγχρονες κοινωνίες, είναι κάτι που πόρρω απέχει από τους τσακωμούς των φανατικών του ποδοσφαίρου, είναι χρήσιμο να δούμε τι σημαίνουν όλα όσα ακούμε και βλέπουμε, γύρω από τα δύο αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα της δεξιάς και της αριστεράς.

Η πρώτη πλευρά κατηγορεί  την δεύτερη για κρατικισμό που συνθλίβει κάθε προσπάθεια οικονομικής ανάπτυξης, άρα και της ευημερίας των πολιτών, και η δεύτερη την πρώτη ότι περίπου ξεπουλάει την χώρα και τον πλούτο της στο μεγάλο κεφάλαιο.

Οι αναφορές των δεξιών έχουν καταγωγή τον Κέυνς και τον Φρίντμαν και των αριστερών του Μαρξ και του Ένγκελς.

Σε οικονομικό επίπεδο μιλάμε από την μια για τον καπιταλισμό, όπως αυτός εφαρμόστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το κέρδος είναι αυτό που καθοδηγεί την ζωή των πολιτών και για τον κομμουνισμό, που εφαρμόστηκε στην Ρωσία το 1917 με την λεγόμενη Οκτωβριανή Επανάσταση.

Στην πράξη και ο άκρατος καπιταλισμός που δεν παρείχε καμιά κοινωνική πρόνοια και προστασία στην πραγματικότητα βρέθηκε σε πολλά και σημαντικά αδιέξοδα με αποτέλεσμα να κάνει βήματα, όπως στο ασφαλιστικό που πρόσφατα καθιερώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το κομμουνιστικό σύστημα κατέρρευσε κυριολεκτικά το 1989 μόλις 72 χρόνια από την «επαναστατική» του επιβολή, στους λαούς της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Η Δυτική τότε Ευρώπη, από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου και ύστερα επιχείρησε να απαντήσει, τόσο στον άκρατο καπιταλισμό, όσο και στον ισοπεδωτικό κομμουνισμό, κτίζοντας είναι κοινωνικό κράτος που παρείχε δωρεάν υγειονομική περίθαλψη, σημαντικά εργασιακά δικαιώματα, συντάξεις, καθώς και δωρεάν εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα.

Θα έλεγε κανείς ότι προπομπός αυτής της δομής του κράτους, ήταν ο ιδρυτής της σοσιαλδημοκρατίας ο Γερμανός Έντουαρντ Μπερστάιν που έγραψε το 1899  το βιβλίο «Εξελικτικός σοσιαλισμός».

Τα κράτη της ενωμένης σήμερα Ευρώπης, έχουν λίγο πολύ ενστερνιστεί ένα σύστημα φιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας. Ένα σύστημα, όπου υπάρχει ελευθερία τόσο στην σκέψη και στην έκφρασή της όσο και στην οικονομική δραστηριότητα, με ισορροπημένη παράλληλα προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Έχουν με απλά λόγια φτιάξει ένα κράτος πρόνοιας από την μια, και ένα κράτος που βάζει κανόνες βάσει των οποίων μπορούν οι πολίτες να αναπτύξουν ελεύθερα τις όποιες οικονομικές τους δραστηριότητες.

Αυτή η Ευρώπη έχει χρησιμοποιήσει θετικά στοιχεία των δύο απόψεων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα τείχος, στην κομμουνιστική προπαγάνδα που ενέσκηψε δριμύτερη  μετά το τέλος του του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σήμερα τα υπάρχοντα απολιθώματα του κομμουνισμού σε Κίνα και Βιετνάμ, έχουν επιτρέψει να ισχύσει ένας άγριος καπιταλισμός στην οικονομία και έχουν κρατήσει για τον εαυτό τους την μονοκομματική εξουσία, του ενός και μοναδικού κόμματος. Τα εργασιακά δικαιώματα στις χώρες αυτές είναι ανύπαρκτα, ενώ τόσο η Υγεία, όσο και η Παιδεία δεν παρέχονται δωρεάν.

Βεβαίως εκεί που τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα τα βλέπουμε στην διαφθορά, που κτυπάει κόκκινο και στις ατομικές ελευθερίες που είναι ανύπαρκτες.

Ο αυτοπροσδιορισμός δεξιός ή αριστερός είναι σήμερα στην πράξη εκτός πρακτικής εφαρμογής στις ευρωπαϊκές κοινωνίες του 21^ου αιώνα, ενώ η φιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία που πρωτοεμφανίστηκε το 1899 από τον Μπερστάιν είναι και επίκαιρη και η μόνη απάντηση στις ξεπερασμένες θεωρίες των εκφραστών του καπιταλισμού και του κομμουνισμού. Με αυτή την έννοια όλοι ακολουθούν την ίδια πεπατημένη, ανεξάρτητα με το προσωνύμιο που χρησιμοποιούν …