Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη
Εκείνοι που φεύγουν
Ανδρέας Ποταμιάνος
Ι. Ο σ’ όλους αγαπητός Ανδρέας έχει προσωποποιήσει κρίσιμο ιστορικό παράδοξο. Αξίωμα πολιτικό δεν άσκησε. Προσέφερε όμως στο Έθνος πάρα πολλά. Πολύ περισσότερα απ’ όλους τους συνομήλικούς του πολιτικούς – επαγγελματίες (!).
● Μεταξύ των εκλογών της 3.11.63 και 16.2.64 τελούσε η Ελλάς υπό υπηρεσιακή κυβέρνηση. Ο Μακάριος, τότε, κατήγγειλε τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Η εξέλιξη των πραγμάτων καθιστούσε την Κύπρο τρωτή έναντι των Τούρκων.
ΙΙ. Στην Ελλάδα η κυβέρνηση Γεωργ. Παπανδρέου έλυσε το ζήτημα δια της αυτοθυσίας του Ποταμιάνου.
Οι Άγγλοι ως εγγυητές της κατάστασης στην Κύπρο, απαγόρευαν την επίσημη ελληνική στρατιωτική βοήθεια.
Ο Ποταμιάνος πατριώτης και γενναίος αψήφησε την αγγλική εποπτεία. Κρυφά γέμισε τα βαπόρια του με Ελληνικό Στρατό. Οι επιβάτες ήταν μεταμφιεσμένοι σε τουρίστες.
● Πραγματοποιήθηκε το ακατόρθωτο (!). Μεταφέρθηκε στην Κύπρο πλήρης ελληνική Μεραρχία (!). Μεραρχία, κατά τους ειδικούς, με δύναμη πυρός Στρατιάς.
ΙΙΙ. Τον Σεπτέμβριο του 1967 με την λεγόμενη συμφωνία του Έβρου ο Γ. Παπαδόπουλος απέσυρε την Μεραρχία από την Κύπρο (!!!).
Αν Μεραρχία είχε εκεί διατηρηθεί, τον Ιούλιο του 1974 δεν θα είχε επιχειρηθεί η τουρκική εισβολή. Κι αν είχε επιχειρηθεί θα είχε αποτύχει.
● Η Κύπρος του οφείλει την οχύρωσή της.
● Ο Ελληνισμός του οφείλει την Ευγνωμοσύνη του.
Αιωνία του η Μνήμη.
