Του Αντώνη Βενέτη
Κύριε διευθυντά
Στο ένθετο αφιέρωµα ΠΡΟΣΩΠΑ+ΙΣΤΟΡΙΕΣ (φ. 27/5/2025), το αφιερωµένο στον Στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο (+1955), προσθέτω και τα παρακάτω, για την εκτίµηση που έτρεφαν στο πρόσωπό του Σοβιετικοί αξιωµατούχοι, για τη δράση του στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσµίου Πολέµου.
Ετσι, στο βιβλίο του µε τον τίτλο «Ο πόλεµος – Αναµνήσεις Σοβιετικού πρεσβευτή», ο Ιβάν Μαΐσκι, πρέσβης της ΕΣΣ∆ στο Λονδίνο, γράφει: «Στις 28 του Οχτώβρη 1940, ο Μουσολίνι επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στην Ελλάδα. Αντίθετα απ’ ό,τι περίµενε, συνάντησε εδώ σοβαρή αντίσταση. […] η κυβέρνηση Μεταξά κράτησε σταθερή στάση και ο Ελληνικός Στρατός εξασφάλισε καλή διοίκηση στο πρόσωπο του Στρατηγού Παπάγου» – Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, 1968.
Αντίθετα, για τα ίδια γεγονότα η «καταξιωµένη παιδαγωγός» Ρόζα Ιµβριώτη έγραφε στα αναγνωστικά του ∆ηµοτικού Σχολείου, µε τον τίτλο «Τα Αετόπουλα», τα οποία η «κυβέρνηση του Βουνού», η περιβόητη ΠΕΕΑ, διένειµε στα σχολεία που ήλεγχε στην Κατοχή:
«Τα ηρωικά παιδιά του λαού πολέµησαν µε φανατισµό στην Αλβανία για να διώξουν τον ξένο καταχτητή… και τη διχτατορία του Μεταξά. Με αφάνταστες θυσίες, έξι µήνες υπεράσπισαν την εθνική µας ανεξαρτησία, χωρίς όπλα, χωρίς πολεµικό υλικό, ξυπόλητα και πεινασµένα. Γιατί ο Μεταξάς για να βοηθήσει τους Γερµανούς άφησε άοπλη την πατρίδα (…). Ο βασιλιάς άρπαξε το χρυσάφι, που µε το αίµα του το µάζεψε ο Λαός, και έφυγε µαζί µε τους αρχηγούς της τεταρτοαυγουστιανής τυραννίας».
Αλλά όπως έγραφε η Ελλη Παππά, η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, στις «Μαρτυρίες µιας διαδροµής», «η λασπολογία ήταν ένα από τα κύρια στοιχεία της µυθοπλασίας του ΚΚΕ».
, το αφιερωµένο στον Στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο (+1955), προσθέτω και τα παρακάτω, για την εκτίµηση){kind=link}