Του Αντώνη Βενέτη
Πρόσφατα, η «Κ» αναφέρθηκε στους Έλληνες του Σουδάν, οι οποίοι λόγω της αναρχίας που επικρατεί στην αφρικανική αυτή χώρα, αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και να επιστρέψουν στην Ελλάδα.
Θα ήθελα να προσθέσω ότι ο ελληνισμός στο Σουδάν είχε έντονη παρουσία από τα μέσα του 19ου αιώνα.
Θα μεταφέρω, λοιπόν, δύο «ειδήσεις», οι οποίες αναφέρονται στην εξέγερση των Ισλαμιστών της εποχής εκείνης, των λεγόμενων Δερβίσηδων, οι οποίοι είχαν επικεφαλής τον «προφήτη» Μαχντί και εξεγερθέντες κατά των Αιγυπτίων, κατέλαβον την πρωτεύουσα του Σουδάν, το Χαρτούμ, τον Ιανουάριο του 1885.
Επικεφαλής της φρουράς του Χαρτούμ ήταν ο Άγγλος Στρατηγός Τσαρλς Τζορτζ Γκόρντον ο οποίος και κατά την εκπόρθηση του Χαρτούμ κατεσφάγη.
Έτσι:
ΑΙΩΝ 26.1.1885
Η Χρατούμ έπεσεν εις χείρας του Μαχδή καθ’ ην στιγμήν η περί απαλλαγής αυτής προσδοκία ην σχεδόν βέβαια και ο προς σωτηρίαν του Γόρδων σπεύδων στρατός υπό τον Ουέλσλεϋ έκρουε σχεδόν τας πύλας της ατυχούς πόλεως […] διότι εν Χαρτούμ συμπράτοντες τω Γόρδων, διέτριβον Έλληνες περί τους πεντήκοντα, εν οις και ο πράκτωρ Λεοντίδης δύσκολον δε να υποθέσωμεν ότι εσώθησαν ούτοι εκ της σφαγής […].
ΑΙΩΝ 18.10.1886
Κατά τας Αλεξανδρινάς εφημερίδας, δύο Σάμιοι, ο Πολυκράτης Βαρελάς και ο Απόστολος Κατεβαίνης, διαφυγόντας εκ Χαρτούμ ένθα διέμενον εμπορευόμενοι, κατέφυγον μετά πολλάς περιπέτειας εις Αβυσσινιακόν έδαφος, πάσης της περιουσίας αυτών από των ανταρτών αναποσπάστου γενομένης. Οι Σάμιοι ούτοι προέκειτο να κατέλθωσιν εις Μασάβαν.
