Του Κώστα Πάντζιου
Ο Σύμβουλος του Πρωθυπουργού κ. Αλ. Πατέλης, ξεχνώντας προφανώς πως ό,τι πιστεύει και δηλώνει δεν αφορούν και πολύ τον ίδιο, αλλά την κυβέρνηση της Ν.Δ., μας έδωσε την αφορμή για κάποιες σκέψεις. Μία από αυτές, είναι αν ο κ. Πατέλης εκπροσωπεί μία τάση επιστημόνων και πολιτικών, που θα επιθυμούσαν να υποστεί ακόμη μία «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» η χώρα, μετά από τις δεκάδες άλλες που έχει υποστεί, από την μεταπολίτευση μέχρι τώρα. Για μία παραπάνω, δεν χάλασε ο κόσμος. Μία δεύτερη σκέψη μας είναι, το πώς ένας νέος άνθρωπος μπορεί να είναι τόσο παλιός στις πεποιθήσεις, κάτι που απεικονίζεται στη σχετική δήλωσή του, η οποία αναφέρει τα εξής: «Εγώ δεν θα προσλάμβανα κάποιον με διδακτορικό αν μου έκανε αίτηση, γιατί δείχνει ότι είναι πιθανώς ένας άνθρωπος που δεν έχει απαραιτήτως όρεξη για δουλειά».
Μία άλλη σκέψη μας δημιούργησε την επιθυμία να σχολιάσουμε επί της ουσίας της δήλωσης του κ. Πρωθυπουργικού Συμβούλου, που ευτυχώς εγκαταλείψαμε, όταν κατά σύμπτωση διαβάσαμε το βιβλίο των πανεπιστημιακών δασκάλων κ.κ. Ρένου Οιχαλιώτη και Πέτρου Στεφανέα, που έχει τον τίτλο «Το Ατσαλένιο Νησί» (Εκδόσεις ΟΡΑΝ) και το οποίο εισάγει τον σύγχρονο άνθρωπο στη δίνη της παγκοσμιοποίησης, της νέας τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Και μετά, σαν παλαιότερης γενεάς ο γράφων από τον κ. Πατέλη, θυμήθηκε τον αγώνα που έκανε μεταξύ 1955 και 1962 ο τότε Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, να δώσει την δυνατότητα στα παιδιά των φτωχών οικογενειών να αλλάξουν τη μοίρα τους και να μπουν στο Γυμνάσιο και να σπουδάσουν στα ΑΕΙ, ενώ αν «είχαν όρεξη για δουλειά», θα έμεναν αμόρφωτα. Και τελικά, ο τότε Πρωθυπουργός απεδείχθη ότι γνώριζε τι έκανε και γι’ αυτό μπόρεσε και άλλαξε τη μοίρα αυτού του τόπου.
Άλλο όμως, μας ενδιαφέρει τώρα. Μας ενδιαφέρει δηλαδή, το ότι, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, το 78% των πολιτών στη χώρα μας πιστεύει ότι η κατάσταση στην Ελλάδα είναι κακή, ενώ το 81% δεν πιστεύει πως τους επόμενους 12 μήνες τα οικονομικά του νοικοκυριού τους θα βελτιωθούν!!!
Εμείς δεν πιστεύουμε ότι οι αρμόδιοι επί της εργασίας και της οικονομίας υπουργοί της κυβέρνησης έχουν επηρεαστεί από τον Πρωθυπουργικό Σύμβουλο και πιστεύουν πως η ολιγόωρη εργασία, με τα λίγα χρήματα, θα λύσει το πρόβλημα της απασχόλησης και της ανάπτυξης στη χώρα μας.
Και σε τελευταία ανάλυση, αυτό που προέχει, δεν είναι το «μπάλωμα» μιας κατάστασης, αλλά η δυναμική έξοδος από αυτή, άρα το θέμα από μόνο του, φεύγει από τους υπουργούς και πάει στον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο οποίος θα κριθεί από τους ψηφοφόρους και από την ιστορία, για το πόσο μεταρρυθμιστής θα αποδειχθεί και για το πόσο τολμηρός είναι, να κάνει τις σωτήριες υπερβάσεις μιας κρίσης. Και οι υπερβάσεις, γενικά, εμείς πιστεύουμε ότι πραγματοποιούνται, με τους πολίτες που αγωνίζονται και επιδιώκουν να λαμβάνουν όσο το δυνατόν περισσότερα πτυχία και διδακτορικά. Και ταυτόχρονα –κυρίως– με την απόκτηση μιας επιπλέον μόρφωσης. Όχι κ. Πατέλη για να κάνουν το «σοφό», αλλά γιατί αυτή είναι η παγκόσμια τάση στην αγορά εργασίας, εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια!!! Και να προσθέσουμε, ότι ο Πρωθυπουργός κ. Κυρ. Μητσοτάκης, με τα πτυχία και τα διδακτορικά, τα οποία με κόπο και προσπάθεια απέκτησε, (πιθανώς) να μην είχε προσληφθεί από τον κ. Πατέλη, αν ήταν αρμόδιος γι’ αυτό σε κάποια επιχείρηση για να εργαστεί.
Τέλος, θα συμφωνήσω γενικά, με εκείνους που χρόνια τώρα επιμένουν να είναι τα πτυχία και τα διδακτορικά συνδεδεμένα με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, πάντοτε, ασφαλώς, επίκαιρο.
