Του Γεωργίου Κ. Στεφανάκη
Ι. Καθ΄ομοφωνία η Ε.Κ.Τ. αύξησε το επιτόκιο του κοινού νομίσματος κατά 0,25%.
- Υπήρξε κίνηση αμηχανίας, αλλά και απότοκος της δομικής αδυναμίας του €.
ΙΙ. Όπου ο πληθωρισμός οφείλεται σε υπερβολική ρευστότητα, άρα αντίστοιχη ζήτηση αγαθών και επακόλουθη αύξηση τιμών, ενδείκνυται αύξηση επιτοκίων. Αυτό ώστε ν΄αντληθεί η χρηματική ρευστότης. Άρα να μειωθεί η ζήτηση των αγαθών. Τελικά, δε, έτσι να πέσουν και οι τιμές.
- ●● Σήμερα η αύξηση των τιμών εστιάζεται – αποκλειστικά – στην διατάραξη της αγοράς της ενέργειας (πετρέλαιο – γκάζι). Αλλά η αύξηση των επιτοκίων ουδεμία ασκεί επιρροή στο κόστος της ενέργειας και της επακόλουθης αύξησης των τιμών (!!!).
- ●● Ούτως, δε, ή άλλως το 0,25% είναι άνευ ουσιαστικής επιρροής.
ΙΙΙ. Το Ευρώ είναι νόμισμα χωρίς πατρίδα: χωρίς χώρα έκδοσης. Η ανάγκη του δημιουργήθηκε στην εξέλιξη της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
- ●● Οι βόρειες χώρες: κυρίως Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία είχαν ισχυρές οικονομίες. Εξήγαν πολύ. Εισήγαν λίγο. Αντίθετα στις νότιες χώρες: Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία η κίνηση ήταν αντίστροφη. Είχαν λίγες εξαγωγές και περισσότερες εισαγωγές. Για τις χώρες αυτές το νόμισμα ήταν χειραγωγούμενος συντελεστής κόστους.
- ●● Για να τονώσουν τις εξαγωγές τους υποτιμούσαν τα νομίσματά τους.
Υπό την άνω διάστρωση έγινε φανερό ότι στην ευρωπαϊκή ενοποίηση όλες οι αποταμιεύσεις θα πήγαιναν στο ισχυρό γερμανικό μάρκο !!!
- ●● Αλλά αυτό θα καθιστούσε αδύνατη την ευρωπαϊκή ενοποίηση.
Για την ολοκλήρωση της ενοποίησης αναδείχθηκε το € με την συνθήκη του Maastricht που υπογράφηκε την ομώνυμη ολλανδική πόλη την 10.12.1991.
Για την ποιότητα του κοινού νομίσματος συμφωνήθηκε ότι τα ετήσια ελλείμματα δεν θα υπερβαίνουν το 3% του ΑΕΠ (Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος) κάθε χώρας. Επίσης ότι το συνολικό δημόσιο χρέος εκάστης χώρας δεν θα υπερβαίνει το 60% του αυτού μεγέθους.
- ●● Έτσι το νόμισμα της Ε.Ο.Κ. θα ήταν ισχυρό (!!!).
- IV. Σήμερα 35 χρόνια μετά, διαπιστώνουμε ότι οι νομισματικοί κανόνες δεν τηρήθηκαν από τις νότιες χώρες. Ελλείμματα και χρέη υπερβαίνουν κατά πολύ τα συμφωνημένα όρια.
- V. Πράγματι άλλος είναι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα, άλλος είναι εκείνος της Ισπανίας. Και άλλος είναι βέβαια εκείνος της Ολλανδίας ή της Αυστρίας.
- ●● Έτσι, η πραγματικότητα αναδεικνύει ελλειμματική την βάσηστην οποία στηρίχθηκε το €, άρα και αβέβαιη την προοπτική του.
- ●●● Σύμπτωμα αυτής της αδυναμίας είναι το κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τους Έλληνες που δανειοδοτήθηκαν σε € με ρήτρα, όμως, ελβετικού φράγκου. Η υπερτίμηση του ελβετικού φράγκου διόγκωσε τις οφειλές σε € (!!!).
- VI. Τονιστέο, τέλος, ότι το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται στις ΗΠΑ όπου οι επί μέρους πολιτείες δεν έχουν τον αυτό βαθμό ευημερίας.
VII. Εκεί υπάρχει κοινός προϋπολογισμός ισορροπητικός.
●●● Κοινός προϋπολογισμός δεν υπάρχει, όμως, στην Ευρώπη.
